Απαξιώνοντας το Orlando μέσω της Ισλαμοφοβίας

Όταν κατηγορούμε τη Ρωσία είμαστε Ρωσοφοβικοί; Όταν κατακρίνουμε τον Χριστιανισμό είμαστε αντίχριστοι;

Ο προπαγανδιστικός όρος Ισλαμοφοβία επινοήθηκε για να εξισωθεί η απέχθεια στο Ισλάμ με την ομοφοβία, τον ρατσισμό,την ξενοφοβία και άλλες έννοιες που είχαν ήδη αρνητική σημασία, για να κάνει hijacking αυτής της αρνητικής σημασίας ώστε να υπεραμυνθεί του Ισλάμ. Να δικαιολογήσει το γεγονός ότι πανηγύριζαν μεγάλες μερίδες του πληθυσμού αυτού με την κατάρρευση των δίδυμων πύργων. Που όταν κατάλαβαν τι είχαν κάνει αποφάσισαν, για ακόμα μια φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας και αυτοί, να τα ρίξουν όλα στους Εβραίους, που υποτίθεται έλλειπαν εκείνη την ημέρα.

Πόσα μεμονωμένα περιστατικά χρειαζόμαστε ανά τον κόσμο, από την Αυστραλία ως το Παρίσι, από το Τελ Αβιβ ως το Ορλάντο;
Για ποιο λόγο ευθύνεται ο Δυτικός Ιμπεριαλισμός που ένας Σουνίτης καμικάζι αυτοκτονίας, ντυμένος γυναίκα ώστε να περάσει απαρατήρητος, ανατινάζεται μέσα σε Σιιτικό τζαμί στο Πακιστάν; Η δύση όσο και να το θέλει δεν μπορεί να πάψει να συναλλάσσεται οικονομικά με αυταρχικά καθεστώτα του τρίτου κόσμου, αλλά και αντίστροφα.

Ο ΙΣΙΣ απηύθυνε ανοιχτό κάλεσμα προς όλους τους μουσουλμάνους του κόσμου, που τον ακολουθούν, να επιτεθούν με κάθε μέσο στη δύση. Aπό τότε που άρχισε το Ραμαζάνι (πριν 10 μέρες δηλαδή) έχουν γίνει 72 μεμονωμένα περιστατικά με 614 νεκρούς.

Το Ισλαμ παράγει σταθερά οργανωμένη και θεσμοθετημένη τρομοκρατία, αν αυτό είναι απόρροια των χειρισμών της ανεύθυνης ή πονηρής δύσης, (άλλη μια θεωρία συνωμοσίας) που ακριβώς οφείλεται η ομοφοβική κουλτούρα; Ακόμα και στη Ρωσία υπάρχουν μεγάλα gay clubs, δεν πειράζει κανείς, αντίθετα στις περισσότερες Ισλαμικές χώρες, έχουν μπλοκάρει ακόμα και τα μέσα κοινωικής δικτύωσης.
Στην Ινδονησία οι αρχές συνέλαβαν μια ηλικιωμένη μαγείρισα, απαγορεύοντάς της να πουλάει φαγητό για ένα μήνα λόγω Ραμαζανιού, ενώ για τον ίδιο λόγο νεαρός Μαροκινός εισέβαλε σε σούπερ μαρκετ σπάζοντας μπουκάλια κρασιού, επειδή του φάνηκε βλάσφημο. Στο Σουλτανάτο του Μπρουνέϊ απαγορεύεται αυστηρά ακόμα και στους Τουρίστες να φάνε και να πιούνε μέχρι να δύσει ο ήλιος.
Στην Ελλάδα που δεν είναι διαχωρισμένη από το κράτος, την μεγάλη βδομάδα τα σουβλατζίδικα παραμένουν ανοιχτά. 

Το χέρι του τρομοκράτη δεν το όπλισε η μη ελεγχόμενη χρήση όπλων, αφού και στην Ευρωπαϊκή Ένωση ένα 25% του πληθυσμού κατέχει όπλα. Άλλωστε οι υπερασπιστές των όπλων στις ΗΠΑ θα αναρωτηθούν γιατί δεν απαγορεύουμε και τα μαχαίρια; Με μαχαίρια οι Παλαιστίνιοι τρομοκράτες επιτίθενται τελευταία σε τυχαίους Εβραίους στο δρόμο. Επιπλέον αν οι θαμώνες κουβαλούσαν μαζί τους όπλα, δεν θα είχαμε μετρήσει τόσα θύματα, ο εισβολέας θα είχε ακινητοποιηθεί, όπως πιστεύεται στους κύκλους των υποστηρικτών της οπλοκατοχής. Είναι σίγουρο πως οι ΗΠΑ χρειάζονται μεταρρυθμίσεις, ώστε να εξετάζονται οι επίδοξοι αγοραστές όπλων. Ένας τρομοκράτης όμως που έχει αναπτύξει σχέδιο στο μυαλό του, όπως ο συγκεκριμένος, αν είναι αποφασισμένος να προχωρήσει, θα βρει τρόπο να ξεπεράσει οποιοδήποτε εμπόδιο.

Η διαφορά λοιπόν έγκειται στην κουλτούρα, στη γνώση του να έχεις την επιλογή να ακολουθήσεις κάτι που σε εκφράζει ή όχι. Είναι προφανές πως οι Μουσουλμάνοι δεν αισθάνονται καλά με το ραμαζάνι, πεινούν και διψούν, εξαναγκάζονται σιωπηλά και μαζικά να ακολουθούν κάτι που δεν τους εκφράζει, γιαυτό και εκνευρίζονται και προκαλούνται από εκείνους που έχουν την επιλογή να μην το τηρούν.
Όπως ακριβώς ο τρομοκράτης, όχι μόνο δεν σεβάστηκε ότι βρίσκεται σε ξένη χώρα με άλλα ήθη κι έθιμα, αλλά αποφάσισε να πάει και μέσα στο ίδιο το gay club για να τιμωρήσει εκείνους που θεώρησε πως του εκμαυλίζουν τη συνείδηση.
Ακριβώς όπως και οι περισσότεροι Ιμάμηδες του Ισλαμ, δεν φοβούνται να πούνε δημόσια πως οι ομοφυλόφιλοι προκαλούν και μόνο που υπάρχουν. Τουλάχιστον οι Χριστιανοί τύπου Αμβρόσιος, ζητάνε να μην το δείχνουμε, οι Ιμάμηδες ζητάνε να μην υπάρχουμε καν ως επιλογή για να μην παρασύρουμε τους πιστούς στην περιέργεια.
Η διαφορά λοιπόν στις δύο κουλτούρες και θρησκείες είναι ότι στη δύση μια χοντρή που κάνει δίαιτα θα προσπαθεί να αντιστέκεται στους πειρασμούς, αφού υποτίθεται είναι κάτι που κάνει για τον εαυτό της, δεν θα επιβάλει σε όλους σαλάτα.
Ζούμε στον 21ο αιώνα, όπου ο χριστιανισμός έχει εισέλθει σε άλλη φάση της εξέλιξής του, καθώς διαχωρίζει την κοσμική από τη θρησκευτική σφαίρα, σε αντίθεση με το ισλάμ, που δεν κάνει διάκριση ανάμεσα στο θρησκευτικό και το κοσμικό, το ιδιωτικό και το πολιτικό., αλλά εδραιώνει τη θρησκεία ως σύστημα δικαίου. Συνεπώς, ο χριστιανισμός είναι πολύ πιο φιλικός προς τον πολιτισμό και την ειρήνη. Επιπλέον, είναι γνωστό πως ο χριστιανισμός ήταν το ρεύμα που καθιέρωσε πρώτο στην ιστορία την έννοια της ισότητας των ανθρώπων κι έτσι προετοίμασε το έδαφος για τη διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η περίφημη αρχαία Αθήνα σεβόταν τα δικαιώματα του ΠΟΛΙΤΗ, αλλά όχι του ανθρώπου. Όποιος δεν θεωρούνταν πολίτης, τον έτρωγε η μαρμάγκα.

Με τον χριστιανισμό ριζώνει το φυσικό δίκαιο, είμαστε όλοι ίσοι κάτω από τα μάτια του θεού
κατ'εικόνα και ομοίωσή του κτλ Ακόμα και στη Utah των Μορμόνων το Pride δεν απαγορεύεται, με κομμάτι της ετεροφυλόφιλης Μορμονικής νεολαίας να το στηρίζει.

Διαπιστώνουμε καταστρατήγηση της προοδευτικής ιδεολογίας, προς όφελος και υπεράσπιση αξιών που είναι το ακριβώς αντίθετο της προόδου και των ατομικών ελευθεριών. Κουλτούρες οι οποίες δήθεν δεν τις καταλαβαίνουμε, μας ασκείται (αυτο)κριτική, από κομμάτια της Αριστεράς και της προόδου, σε ΗΠΑ και Ευρώπη, ως Οριενταλιστές, αλλά το ανήθικο δεν είναι που προσπαθούν να μας αλλάξουν αυτοί όταν μεταναστεύουν εδώ, αλλά που επιχειρήσαμε εμείς ως Αποικιοκράτες, τότε και σήμερα, να τους αλλάξουμε, να μάθουν να τρώνε με μαχαιροπίρουνα, ή μήπως ήταν κακό που η Βρετανία επέβαλε κυρώσεις στην Ουγκάντα, αφού δεν σέβεται τα ΛΟΑΤ δικαιώματα;
Φυσικά κανείς από αυτούς, που προσπαθούν να αποσιωπήσουν την θρησκευτική προέκταση της σφαγής του Orlando, δεν αντιλαμβάνεται, ίσως λόγω λανθασμένης ανάγνωσης και αντίληψης της διεθνούς ιστορίας, πως αν δεν ασκούσαν Ιμπεριαλισμό οι λευκοί Χριστιανοί, θα τον ασκούσαν (όπως και έκαναν) οι Άραβες Μουσουλμάνοι, οι Μογγόλοι, οι Ινδοί, οι Κινέζοι.

Δεν μιλάμε λοιπόν για το Ριζοσπαστικό Ισλαμ. Αλλά για όλες αυτές τις χώρες όπου το να είσαι ομοφυλόφιλος ισούται με στέρηση της ύπαρξης. Αν λοιπόν οι Μουσουλμάνοι της Βρετανίας στο 70% θεωρούν πως η ομοφυλοφιλία πρέπει να απαγορευτεί εν έτη 2016, για ποιο λόγο εμείς να επιτρέψουμε την εκμετάλλευση του όρου Ισλαμοφοβία, για να περιορίσει τις αντιδράσεις μας απένατι σε αυτό το ακραίο συντηρητικό κι αχάριστο στοιχείο, που απολαμβάνει τα θετικά της δύσης και της δημοκρατίας της, αλλά επιμένει να θεωρεί πως έχει το δικαίωμα, μεταφράζοντας και αποδίδοντάς το σε θεϊκή εντολή, να ανατρέπει τα ώριμα αιτήματα για ισότητα των δυτικών κοινωνιών, που έχουν προκύψει ύστερα από τόσους κοινωνικούς αγώνες; Μιλάμε λοιπόν για Ισλαμικό Φονταμενταλισμό ή για μια επικρατούσα τάση που κυριαρχεί όπου υπάρχει Μουσουλμανική κοινότητα.

Ο τρομοκράτης του Orlando, βίωνε εσωτερικευμένη ομοφοβία, καταπίεζε τον εαυτό του, διεγείρονταν και αισθανόταν πως πρόκειται για φοβερή αμαρτία, όσα ψέματα κι αν λένε, οι Ιμάμηδες των τζαμιών που επισκεπτόταν, μπροστά στην τηλεόραση, στην πραγματικότητα δεν έκαναν τίποτα για να τον βοηθήσουν, αλλά προφανώς τον ενίσχυαν κιόλας.
Ήταν ευκολότερο να πεθάνει, να σκοτώσει για να εξιλεωθεί παρά να συμφιλιωθεί με τα δεδομένα του.
Κακοποιούσε την πρώτη του γυναίκα, αλλά ποτέ δεν αναφέρθηκε κάτι στην αστυνομία. Ο πατέρας του, μέγας ψεύτης, διατηρεί κανάλι υπέρ των Ταλιμπάν. Η νυν γυναίκα του παραδέχτηκε ότι γνώριζε τις προθέσεις του και προσπάθησε να τον μεταπείσει. Ήταν μαζί του όταν αγόρασε το όπλο, ήταν εκείνη που τον μετέφερε με το αμάξι της έξω από το club. Και πάλι καμία αναφορά στην αστυνομία όμως. Η οικογένεια των τρομοκρατών του San Bernardino, επίσης γνώριζε την ριζοσπαστικοποίηση του γιου της, για τον κτηνώδη αντισημιτισμό του, με τον πατέρα του να λέει πως για να τον ηρεμήσει του υποσχόταν πως το Ισραήλ θα εξαφανιστεί σύντομα.

Την ίδια στιγμή έντυπα σε Τουρκία και άλλες Ισλαμικές έκαναν λόγο για ανώμαλους, ενώ εκτός από τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, όπου το Ισλάμ αποτελεί δεύτερη επίσημη θρησκεία, κανείς άλλος ηγέτης της Μέσης Ανατολής δεν προχώρησε σε δηλώσεις.

Αν δεν υπάρξει κατακραυγή και καταδίκη, δεν πρόκειται οι κοινότητες αυτές να εκδημοκρατιστούν σύντομα, αφού όπως φαίνεται δεν προβάλουν καμία ένσταση στη ριζοσπαστικοποίηση. Την ίδια στιγμή η Ευρώπη και οι ΗΠΑ από τρόμο και αντίδραση θα συντηρητικοποιούνται, οι κοινότητες των μουσουλμάνων θα αρχίσουν να ψηφίζουν τα δικά τους κόμματα, ενώ ο Τραμπ και οι επόμενοι μετά από αυτόν θα καταργήσουν την πολιτική ορθότητα, ώστε την επόμενη φορά που οι αρχές θα παρακολουθήσουν ύποπτο κι επίδοξο τρομοκράτη να τον δέσουν κατευθείαν και όχι να φοβούνται μήπως και κατηγορηθούν για ισλαμοφοβία. Φυσικά όταν αυτό ξεκινήσει θα ξεπηδήσουν ακόμα περισσότεροι αντιδραστικοί, με καταστροφικά αποτελέσματα για όλους.

Ευτυχώς υπήρξαν γύρω στους 200 και ένας ,μουσουλμάνοι άνδρες, που ζουν στην Αμερική και αποφάσισαν, είτε το πιστεύουν είτε όχι, να εκφράσουν δημόσια την αλληλεγγύη τους.


Παραπομπές:

1. Milo: ‘The Left Has Got To Choose Between Gay Rights or Islam’

2. Islam’s Jihad Against Homosexuals
The rise of modern Islamic extremism has worsened an institutionalized Muslim homophobia.

3. American Muslims Send A Powerful Message Of Solidarity To Orlando Victims

http://new.www.huffingtonpost.com/entry/american-muslims-send-a-powerful-message-of-solidarity-to-orlando-victims_us_575ef3d4e4b071ec19ee9fbe

4. Orlando Gunman's Wife Gave No Warning to Cops Before Attack

Το υποτιθέμενο ροζ ξέπλυμα του Ισραήλ

Πρόσφατα (?) ανέβηκε ένα άρθρο που αφορούσε και πάλι το Ισραήλ, με τους γνωστούς αντισημίτες να κάνουν τη τρίχα τριχιά, αρνούμενοι να συνειδητοποιήσουν πως Αντισιωνισμός αποτελεί Αντισημιτισμό και είναι ένα και το αυτό με τον ρατσισμό.
Δεν φτάνει που οι παππούδες μας ξεπάστρεψαν τους Εβραίους της Ευρώπης, έρχονται σήμερα τα εγγόνια τους να ζητήσουν τα ρέστα που υπάρχει το Ισραήλ.

Είναι φανερό πως η κριτική που ασκείται στο Ισραήλ ξεπερνάει τα όρια, όταν μάλιστα κατηγορείται που δεν ασκεί θανατική ποινή για τους ΛΟΑΤ πολίτες του όπως οι γειτονικές του χώρες. Η συνηθισμένη αυτή κριτική δεν ασκείται με τον ίδιο τρόπο για κανένα άλλο κράτος της γης. Ακόμα και οι δήθεν αριστεροί-αναρχικοί-queer κλπ θα έσκιζαν τα σουτιέν τους να επισκεφτούν τις ΗΠΑ, αλλά το Ισραήλ ούτε ξέρουν πως είναι. Παράλληλα κάθε εσωτερική κριτική που ασκείται ανοιχτά στα πλαίσια της δημοκρατίας, αλλά και της ελεύθερης αντιπολίτευσης, αντιμετωπίζεται ως αγία γραφή από τους ξένους επικριτές της χώρας. Δύο μέτρα και δύο σταθμά λοιπόν. Τι θα γίνει αλήθεια η Ελλάδα αν οι τουρίστες πάρουν τοις μετρητοίς όλα όσα λέει η Νέα Δημοκρατία για τη σημερινή κυβέρνηση;

Το άρθρο βρίσκεται εδώ: http://raptusr.blogspot.gr/2011/11/blog-post_24.html

Πρώτα από όλα δεν έχουν δικαίωμα να μιλάνε οι λευκοί Χριστιανοί της Ευρώπης, όταν στις δικές τους χώρες δεν έχει υπάρξει νομοθετική ρύθμιση που να επιτρέπει την απόλυτη ισότητα. Εκτός κι αν οι Ισραηλινοί είναι υπεράνθρωποι και πρέπει να τα κάνουν όλα τέλεια για να μην τους βρίζουμε. Είναι παράξενο πως όλοι αυτοί που παριστάνουν τους επαναστάτες έχουν την απαίτηση από συντηρητικούς γέρους στο Ισραήλ να φορέσουν φτερά, όταν δεν το ζητάνε πρώτα από τους ίδιους τους γονείς τους.

Ας πάρουμε όμως τις ψευτιές του άρθρου μια μια, που με ένα απλό google search μας παρέχονται όλες οι αποδείξεις από τους ίδιους τους ΛΟΑΤ Άραβες Μουσουλμάνους ακτιβιστές. << Πρώτα από όλα δεν ισχύει ο μύθος  πως το Ισραήλ είναι το μόνο κράτος της περιοχής που δεν ποινικοποιεί την ομοφυλοφιλία >> εδώ θέλουν να μας πείσουν πως η Ιορδανία που έχει απαγορεύσει τόσο το grinder όσο και τα gay clubs, ενώ ζητά από τους gay ακτιβιστές της να σιωπήσουν γιατί δεν μπορεί να τους προστατέψει από τους ακραίους ισλαμιστές, είναι το ίδιο με το Ισραήλ, που έχει επίσης ακραίους και η πόλη κυριαρχείται από βαθύ θρησκευτικό στοιχείο, όμως το δημοκρατικότατο κράτος παρέχει άδεια και προστασία στη διοργάνωση, τη στιγμή που οι τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες στο μόνο πράγμα που συμφωνούν εκεί μεταξύ τους είναι πως δεν θέλουν να γίνεται το pride!
Όσο για τα κατεχόμενα από Παλαιστίνιους εδάφη, η Γάζα ανήκε στην Αιγυπτο, ενώ η Δυτική Οχθη στην Ιορδανία, αυτές οι περιοχές διατηρούν νόμους αποικιοκρατίας του 1932 και 1951, που ποινικοποιούν την ομοφυλοφιλία, γιαυτό και πολλοί ΛΟΑΤ ζητούν απεγνωσμένα άσυλο στο Τελ Αβιβ, ώστε να γλιτώσουν το Honour Killing, κυρίως από τις οικογένειές τους. Πρόσφατα μάλιστα με την κατηγορία της ομοφυλοφιλίας εκτελέστηκε στέλεχος της Hamas που κυβερνά τη Γάζα, δίχως εκλογές από το 2005, όταν το Ισραήλ για να πετύχει την ειρήνευση, μάταια όπως αποδείχτηκε, αποχώρισε από την περιοχή, ξεσπιτώνοντας 12 χιλιάδες Εβραίους. Στη Γάζα δεν ζει κανείς Εβραίος πια, στο Ισραήλ ζει ένα 20% Αράβων Μουσουλμάνων που εκλέγονται και στη Βουλή, ποιος αλήθεια είναι ο ρατσιστής;
Όσον αφορά την Τουρκία, είναι πραγματικά αστείο με τόσο ραγδαίες αλλαγές και την κατάλυση της δημοκρατίας από το καθεστώς Ερντογάν, να μιλάμε για ΛΟΑΤ δικαιώματα, όταν μάλιστα όλα σχεδόν τα Χαμάμ, που τόσοι άντρες επισκέπτονταν, όπως και στη Συρία, έχουνε κλείσει με νόμο του κράτους και οι περιπτύξεις ανάμεσα στους θαμώνες διώκονται με φυλάκιση, πρόστιμα και κλείσιμο της επιχείρησης.
Αντίθετα ο στρατός του Ισραήλ έχει εξελιχθεί τόσο σήμερα που όχι μόνο αποδέχεται και τρανσέξουαλ, απαγορεύοντας διακρίσεις, αλλά πραγματοποιεί σεμινάρια και συμμετέχει στο pride του Τελ Αβιβ.

Ψέμα δεύτερο. << Το ισραηλινό κράτος αναγνωρίζει γάμους ομοφύλων που τελούνται στο εξωτερικό, στο εσωτερικό όμως δεν παρέχει καμία μορφή νομικής αναγνώρισης στα γκέι ζευγάρια >>
Το Ισραήλ έχει θεσπίσει σύμφωνο συμβίωσης για τα ΛΟΑΤ ζευγάρια από το 2005! Στο Ισραήλ δεν είναι φυσικά όλοι οι βουλευτές και τα κόμματα ανοιχτόμυαλοι, ενώ η κυβέρνηση για να υπάρξει πρέπει να συνεργάζεται συνεχώς με μικρότερα κόμματα, που δεν συμφωνούν συχνά λόγω θρησκευτικού φανατισμού με τον εκσυγχρονισμό. Στο Ισραήλ είναι πάρα πολύ δύσκολο να πάρουν διαζύγιο οι παντρεμένοι ετεροφυλόφιλοι, ενώ δεν υπάρχει πολιτικός γάμος ούτε σύμφωνο συμβίωσης για αυτούς ακόμα. Επιπλέον η πολιτική του Ισραήλ για τους γάμους των ετεροφυλόφιλων πχ Εβραίων με μη Εβραίους από το εξωτερικό ήταν σκληρή, όπως ήταν και για τους ΛΟΑΤ Εβραίους που παντρεύονταν με μη Εβραίους στο εξωτερικό, αλλά έρχονταν μόνιμα στο Ισραήλ. Ο νόμος αυτός άλλαξε με τη δεξιά κυβέρνηση πέρσι, ενώ το κυβερνών κόμμα εξέλεξε και ανοιχτά ομοφυλόφιλο βουλευτή το 2015.
Όταν λοιπόν στην Ελλάδα δεν έχουμε κάνει ακόμα διαχωρισμό κράτους, είναι τουλάχιστον υποκριτικό να εγκαλούμε το Ισραήλ που προσπαθεί τόσο πολύ να ικανοποιήσει τόσο ακροδεξιούς όσο και ακροαριστερούς, που συνεχώς ξεσηκώνονται.

Ψέμα τρίτο <<Ο ακτιβιστής Εζρα Νάουι βρίσκεται  εδώ και χρόνια στο στόχαστρο των αρχών της χώρας του και έχει φυλακιστεί και ο ίδιος πολλές φορές. >>
Πρώτα από όλα βλέπουμε πως ούτε η Ελλάδα ούτε καν η Ε.Ε. παρέχουν άσυλο σε όσους δηλώνουν ελαφρά την καρδία ομοφυλόφιλοι, είναι λογικό λοιπόν το Ισραήλ να αρνείται να παρέχει άσυλο χωρίς προϋποθέσεις, αφού μόλις χθες δυο Παλαιστίνιοι προκάλεσαν αιματηρή τρομοκρατική επίθεση σε εμπορικό κέντρο, με το Ισραήλ να ανακαλεί 80.000 άδειες Παλαιστινίων που εργάζονται στη χώρα. Ας αποφασίσουν πρώτα όμως οι Παλαιστίνιοι τι θέλουν, δεν γίνεται να σέβεται ο άλλος την κουλτούρα, τη γλώσσα τη θρησκεία σου, να σου παρέχει νερό, ηλεκτρικό, σχολεία, νοσοκομειακή περίθαλψη, φτηνότερα και ποιοτικά προϊόντα, δικαίωμα ψήφου, εργασία και χρήματα και εσύ να τον σκοτώνεις επειδή τον θεωρείς "κατακτητή", γιατί απλά δεν είναι ούτε Μουσουλμάνος ούτε Άραβας. Αν θέλουν λύση δύο κρατών ας κάνουν τις δικές τους επιχειρήσεις, όχι να ζητάνε να δουλεύουν για Ισραηλινούς και Εβραίους, επειδή τους βολεύει που εκεί πληρώνονται 20 φορές πάνω και απολαμβάνουν 8ωρο και ρεπό, σε αντίθεση με το καθεστώς που επικρατεί στα Παλαιστινιακά τους "ελεύθερα" εδάφη

Ας δούμε όμως ποιος είναι ο ακροαριστερός "ακτιβιστής": 

Η Οργάνωση "Σπάζοντας τη Σιωπή" χρημάτισε τον Εζρα Ναβί, έναν "ακτιβιστή" που εργάζεται για την ΜΚΟ Τa'ayush, οποίος αποκαλύφτηκε πως παρέδιδε τα ονόματα Παλαιστινίων πολιτών, στην Παλαιστινιακή Αρχή, με αποτέλεσμα τον βασανισμό και δολοφονία τους.

Συγκεκριμένα παρουσιαζόταν ως επίδοξος αγοραστής γης, οι ανυποψίαστοι Παλαιστίνιοι που θέλανε να πουλήσουν κτήματα, ταυτοποιούνταν και παραδίδονταν μυστικά στην Παλαιστινιακή Αρχή, η οποία είναι γνωστό πως αφού τους κακοποιούσε τους σκότωνε για προδοσία.
Ο "radical leftist" εμφανίζεται μάλιστα, μέσα από την κρυφή κάμερα, να γνωρίζει πολύ καλά τις συνέπειες των πράξεών του!

Ο χρηματισμός του "ακτιβιστή" από την ακροαριστερή ΜΚΟ που βάζει στο μικροσκόπιο οτιδήποτε συμβαίνει στον Ισραηλινό στρατό, είχε σκοπό τη σκηνοθεσία προβοκάτσιας. Η ΜΚΟ λαμβάνει δωρεές από πλούσιους Παλαιστίνιους...
Συγκεκριμένα ασχολούνταν με την οργάνωση διαδηλώσεων, χρησιμοποιώντας ως πρωταγωνιστές και κομπάρσους πληρωμένους Αραβες Μουσουλμάνους, που θα προκαλούσαν επεισόδια εναντίον ανυποψίαστων στρατιωτών του IDF, ώστε να καταγράφουν αντιδράσεις στην κάμερα και να διασπείρουν την προπαγάνδα τους.

Ο απατεώνας συνελήφθη στην προσπάθειά του να διαφύγει από τη χώρα, έχει καταδικαστεί στο παρελθόν για ασέλγεια σε βάρος ανήλικου από τα Παλαιστινιακά εδάφη, το 2009.

Το ζήτημα που προκύπτει είναι ότι τίθενται σε κίνδυνο τόσο οι ζωές των Ισραηλινών όσο και των Παλαιστινίων, με προκάλυμμα πολιτικές ιδεολογίες.

Ο Έζρα Ναβί συμπεριφέρεται όπως ο Αραφάτ, κοιμόταν με ανήλικα αγόρια, χρησιμοποιούσε χρήματα από δωρεές για ίδιον όφελος, επέλεγε ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει, την ώρα που έπειθε τον κόσμο πως είναι άγιος!

Ιστορική νίκη για τους ΛΟΑΤ στις ΗΠΑ

Το ανώτατο δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής αποφάσισε πως ο γάμος ομοφύλων είναι πλέον κι επίσημα πανεθνικά νόμιμος, σε κάθε περιοχή της χώρας.


Ο ανώτατος δικαστής Αntony Kennedy απεφάνθη πως ο γάμος είναι συνταγματικό δικαίωμα για όλους, ενώ η Χιλαρι Κλιντον δεν άργησε να προβεί σε δηλώσεις περήφανης υποστήριξης. όσο και ο πρόεδρος Ομπάμα.

Πηγή

Το πρώτο Pride Festival της Τυνησίας

Στις 26 Μάρτη του 2015 για πρώτη φορά έλαβε χώρα στη πρωτεύουσα της Τυνησίας η πρώτη δημόσια γιορτή υπερηφάνιας της ΛΟΑΤ κοινότητας.
Η ευκαιρία δόθηκε αφού στο Μαγκρεμπ διοργανώθηκε παράλληλα και το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ, οπότε και οι ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων από όλο τον κόσμο βοήθησαν στο συντονισμό και την προστασία της δημόσιας εκδήλωσης.


Στην Τυνησία απαγορεύεται η ομοφυλοφιλία και διώκεται ποινικά με έως και τρία χρόνια φυλάκισης.

Πηγή

Το αγόρι με τα θλιμμένα μάτια

Όταν ένα παιδί - ένας άντρας δεν τολμά να μιλήσει στους φίλους και στην οικογένεια του για το bullying που δέχεται από μια αντρο-παρέα κρετίνων με περιρρέουσα τεστοστερόνη και υποβόσκουσα λανθάνουσα σεξουαλικότητα που μετατρέπει τη σεξουαλική διέγερση και ορμή σε ΒΙΑ και τραμπουκισμό καταλαβαίνετε τι φταίει...

ΠΑΤΡΙΣ - ΘΡΗΣΚΕΙΑ - ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Το γνωστό εμετικό τρίπτυχο που ο συνδυασμός του φτιάχνει τέρατα ρατσισμού, μισαλλοδοξίας, -φοβίας και αδικαιολόγητου μίσους απέναντι σε ανθρώπους και καταστάσεις που πολύ απλά δε γνωρίζουμε καθόλου!

Η ΑΓΝΟΙΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ! Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ!

Το "τι θα πουν οι άλλοι" της κάθε απαίδευτης ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ είναι η απόλυτη ΝΤΡΟΠΗ του πολιτισμού και της ΑΠΑΙΔΕΙΑΣ μας!

Ποιοι φταίνε για το θάνατο του Βαγγέλη; Μα τα θεμέλια της υποκρισίας μας φυσικά!

Μας ήταν αρκετό ως homohomini να υιοθετήσουμε την παραπάνω άποψη του George Kakoulis.

Πηγή: Απειλούσαν τον Βαγγέλη Γιακουμάκη με τη δημοσίευση φωτογραφιών και βίντεο από τα βασανιστήρια που του έκαναν!

Πηγή: Αποκάλυψη σοκ: Απειλούσαν τον Βαγγέλη Γιακουμάκη με τη δημοσίευση φωτογραφιών και βίντεο από τα βασανιστήρια που του έκαναν | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/197262/apokalypsi-sok-apeiloysan-ton-vaggeli-giakoymaki-me-ti-dimosieysi-fotografion-kai-vinteo#ixzz3VC85JAJy

Σιωπηρή πορεία σε Σύνταγμα-Ρέθυμνο με σύνθημα «Ο Βαγγέλης είναι το παιδί μου» 

Σιωπηρή πορεία σε Σύνταγμα-Ρέθυμνο: «Ο Βαγγέλης είναι το παιδί μου» [εικόνες] | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/196532/siopiri-poreia-se-syntagma-rethymno-o-vaggelis-einai-paidi-moy-eikones#ixzz3Ub7BXxSB

Συγκλονίζει φίλη του Βαγγέλη Γιακουμάκη: Πήρε την αλήθεια μαζί του – Δεν ήθελε να εμπλέξει τους γονείς του

Πηγή: Συγκλονίζει φίλη του Βαγγέλη Γιακουμάκη: Πήρε την αλήθεια μαζί του – Δεν ήθελε να εμπλέξει τους γονείς του | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/196556/sygklonizei-fili-toy-vaggeli-giakoymaki-pire-tin-alitheia-mazi-toy-den-ithele-na#ixzz3Ub9AfVfA

Η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος εναντίον μπλογκ που καθυβρίζει τον νεκρό Βαγγέλη Γιακουμάκη Κύμα αντιδράσεων και καταγγελίες για το απαράδεκτο περιεχόμενο

http://www.lifo.gr/now/greece/62655

24 χρόνια από το θάνατο του ποιητή Γιάννη Ρίτσου

 ΕΤΣΙ ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΑΤΑ

"Ξεκουμπώνει ως κάτου το βρακί του, τη χουφτώνει, τη βγάζει, τεντωμένη και σπαρταριστή. Το ίδιο κάνει κι ο άλλος, μη φανεί δειλός, έτσι συντροφικάτα. Τις κοιτάζουν, καθένας τη δική του. Ύστερα ο ένας του αλλουνού. – Μεγάλη που την έχεις. – Αμ’ η δικιά σου’ κι είναι και πιο χοντρή’ χωρίς καθόλου χαλινό’ να’ όπως κι η δικιά μου’ τις παίζουμε; εσύ τη δικιά μου κι εγώ τη δικιά σου’ θα ‘ναι πιο μερακλίδικα. – όχι’ δε μου ‘ρχεται’ είναι αμαρτία. – Τι αμαρτία; δεν την παίζεις ποτέ σου; - Ναι, αλλά μονάχος, στα κρυφά. – Σαχλαμάρες. τι μονάχος, τι μ’ έναν άλλο; Κι εμείς είμαστε φίλοι. δεν θα το πούμε πουθενά. απλώνει πρώτοις το χέρι του, του τη χουφτώνει, ξεθαρρεύεται κι ο άλλος. Του την πιάνει κι αυτός. Δε μιλάνε. Δεν κοιτιούνται. Κοιτάει ο ένας του αλλουνού. Λαχανιάζουν. Θέλουν να φωνάξουν, δεν ξέρουν τι’ κάτι δυνατά, πολύ δυνατά’ να βουίξει το πάρκο, να μαζευτεί κόσμος, κι αυτοί ν’ αναληφθούν απλησίαστοι, ασύλληπτοι, οι δυο τους μόνοι, μόνοι, μόνοι, ολόκληροι, αθάνατοι, ως τη μέγιστη στιγμή της έκρηξης, και πια δεν ξέρεις τι θα επακολουθήσει κι ούτε έχει σημασία, γιατί αυτή η στιγμή είναι όλος ο χρόνος, έξω απ’ το χρόνο, και το μόνο που θέλουν είναι να φωνάξουν όλη τη συγκεντρωμένη σιωπή και ν’ ακουστούν πέρα, παντού, ούουου, ούουου, λόγια συναγμένα απ’ τους δρόμους, απ’ τις ταβέρνες, απ’ τα μπορντέλα, τα πιο αισχρά, τα πιο άγια, ποτές δεν τα’ αρθρώσανε, κι είναι πετρωμένα μέσα τους, βράχια, ε, ωρέ ντουνιά, στην κορυφή του καυλιού μου σε σηκώνω, χύνω μέσα σου, νόημα σου δίνω, κόκκινο’ μα κείνη ακριβώς τη στιγμή μια βαμμένη γυναίκα περνάει’ σκεπάζει ο καθένας με την παλάμη του το δικό του πέος’ ντροπαλοσύνη’ τους πέφτει’ μαλακώνει’ – ε, κοπελιά δεν έρχεσαι κατά δω; - δεν πηδιόσατε μόνοι σας, θα βολευτείτε καλύτερα. Και φεύγει. Και ξαφνικά βραδιάζει."

Το ΚΚΕ ποτέ δεν αποδέχτηκε τη σεξουαλική διαφοροποίηση
του Ρίτσου από τη γραμμή που επέβαλε το κόμμα.

Ίσως να 'ναι κι έτσι

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Πέθανε σαν σήμερα (1 Μαΐου 1909 - 11 Νοεμβρίου 1990).

Γιατί δεν εκτιμά η ΛΟΑΤ νεολαία τους πρωτεργάτες της;

Δεν είναι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό η ΛΟΑΤ νεολαία δεν εκτιμά και δεν αναγνωρίζει τους πρωτεργάτες της απελευθέρωσής της, τους ΛΟΑΤ που βγήκαν έξω απ΄τη ντουλάπα και μίλησαν ανοιχτά, αποδεικνύοντας πως οι ΛΟΑΤ υπάρχουν και δεν είναι πάντα μόνο αυτό που το ετεροφυλόφιλο κατεστημένο νομίζει και το στερεότυπο που υποθέτει, αλλά μπορούν να βρεθούν σε κάθε χώρο, κάθε τάξη και οποιοδήποτε επάγγελμα. Δυστυχώς η νεολαία αδιαφορεί για την σημασία της ιστορικότητας του ΛΟΑΤ κινήματος. Όσα παιδιά γεννήθηκαν μετά το 1990 ανακάλυψαν, αποδέχτηκαν, σύγκριναν και εκτόνωσαν τη σεξουαλικότητά τους, με τη βοήθεια του διαδικτύου, αγνοούν όμως πως κάποιες ιστορίες έπρεπε να υπάρξουν πρώτα για να τις βρουν το διαδίκτυο, που είναι γεμάτο από έτοιμες πληροφορίες, πως κάποιοι δηλαδή προϋπήρξαν και δυσκολεύτηκαν πολύ για να παρέχουν στις επόμενες γενιές τις ευκολίες αυτές και τις δυνατότητες που οι νέοι ΛΟΑΤ απολαμβάνουν σήμερα.

Το κόκκινο χαλί δεν στρώθηκε με ένα κλικ, από την σιγουριά του σπιτιού μας. 

Το 2000 η λοατ νεολαία της πόλης έπρεπε να χρησιμοποιεί τους ίδιους υπολογιστές που χρησιμοποιούσαν και οι ετεροφυλόφιλοι, σε αδιάκριτα διαμορφωμένους χώρους, με αργή σύνδεση, με παρέες από φρικιά και geeks να τρελαίνονται παίζοντας age of empires, αλλά και με τις πληροφορίες στο διαδίκτυο, για gay sex, ελάχιστες. Αργότερα, η ανάγκη αυτή έγινε αντιληπτή και ανοίξανε internet cafe συγκεκριμένα για ΛΟΑΤ κοινό, ανοίγοντας έτσι νέες θέσεις εργασίας και διαμορφώνοντας νέα στέκια, που βέβαια σήμερα έχουν εξαφανιστεί από την Αθήνα.

Μια ιστορία για το Pinkwashing του Ισραήλ

Το Ισραήλ είναι μια χώρα που ξεκίνησε από το απόλυτο μηδέν και έφτασε να καινοτομεί σε όλους τους τομείς των επιστημών. Ένα 20% Αράβων (Παλαιστίνιοι, Βεδουίνοι, Δρούζοι κ.α.) που ζουν με Ισραηλινή υπηκοότητα, απολαμβάνει ίσα προνόμια και συμμετέχει πολλές φορές σε κρατικές και άλλες θέσεις δημοσίου συμφέροντος, όπως ο αξιωματούχος Αλή Γιάχια που διετέλεσε Πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα από το 2006 έως το 2010.

Το πρόβλημα της διαμάχης είναι πολυσύνθετο και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να προσεγγίζεται μονομερώς, ή ακόμα χειρότερα μέσα από εύληπτες και απλουστευμένες αναρτήσεις στα σόσιαλ μήντια. Όποιος νομίζει πως μπορεί να παίρνει θέση ξεκάθαρη καλό θα ήταν να πραγματοποιούσε μια έρευνα σε βάθος που θα τον οδηγούσε σε πολύ διαφορετικά συμπεράσματα από εκείνα που προκύπτουν μέσα από συγκινητικές φωτογραφίες και μαζικά συνθήματα του διαδικτύου. Η εξέταση των πηγών και η αποφυγή αποδοχής γενικευτικών και υπεραπλουστευμένων ειδήσεων ως απόλυτες αλήθειες, θα ήταν σοφότερη κίνηση. 

Η ονομασία του νέου κράτους προέκυψε ύστερα από επιλογή ανάμεσα σε τρεις υποψήφιες α) Σιών, β) Ισραήλ και γ) Παλαιστίνη, αποφασίστηκε όμως από το επίσημο συμβούλιο η μετριοπαθής ονομασία Ισραήλ, αφού το Σιών αφορούσε μια αποκλειστική ομάδα, ενώ οι Εβραίοι ηγέτες δεν ήθελαν να αποκλείσουν καμία από τις υπόλοιπες, όσο για το όνομα Παλαιστίνη φαντάζονταν πως θα δοθεί στο διπλανό κρατίδιο που θα φτιαχνόταν και θα αποτελούνταν κυρίως από Άραβες. 

Σύντομη Ιστορική καταγραφή των Transsexual (αρχαίοι χρόνοι έως 1960)

Σε όλον τον κόσμο οι τρανς έχουν διαπρέψει στις επιστήμες και στην τέχνη και πλέον μπορούν να λαμβάνουν μέρος μέχρι και στους διαγωνισμούς Μις Υφήλιος.
Είναι άραγε πιο ολοκληρωμένοι αυτοί οι άνθρωποι που σε άλλες χώρες θεωρούνται ιεροί, ερωτικοί και άκρως οργανωτικοί;
Το γεγονός πως η κοινωνία τους καταπιέζει είναι ο λόγος που οδηγούνται στην πορνεία αντί να προσφέρουν τις δυνάμεις τους στο κοινωνικό σύνολο, που βέβαια αποφεύγει να αποδεχτεί πως τις χρειάζεται και καταλήγει να τις/τους τρελαίνει.

Ο φιλόσοφος ο Μισέλ Φουκό ερωτάει κι απαντάει μόνος του: «αν χρειαζόμαστε πραγματικά ένα αληθινό φύλο; ...το μόνο που θα έπρεπε να μετράει είναι η πραγματικότητα του σώματος και η ένταση των επιθυμιών του». 

Στην Ελλάδα ακόμα δεν έχει αποσαφηνιστεί κάθε ορισμός που παραπέμπει στα άτομα που γεννήθηκαν το ένα φύλο αλλά αισθάνονται πως ανήκουνε στο αντίθετο. Παρακάτω γίνεται μια προσπάθεια μιας απλής και γρήγορης  καταγραφής της ζωής, της κουλτούρας και του ρόλου που έπαιξαν αυτά τα άτομα στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Οι Εσκιμώοι έχουν 50 διαφορετικές λέξεις για να περιγράψουν το χιόνι οι τρανς άνδρες και γυναίκες έχουν διεμφυλικός / διαφυλικός / παρεδυτικός / ερμαφρόδιτος και πολλά άλλα.

 

Η σταδιακή κατάργηση των δικαιωμάτων και της έκφρασης των ΛΟΑΤ ατόμων στη δύση ίσως να οφείλεται στην επιβολή του Χριστιανισμού και την προσπάθεια καταστροφής κάθε παγανιστικού ίχνους, όπως και την αυστηρή αντικατάσταση κάθε ισχυρού στοιχείου μητριαρχίας από τον καπιταλιστικό πατριαρχισμό. Άλλωστε όπου πάτησε το πόδι του ο κομπλεξικός λευκός αποικιοκράτης επέβαλε τα συντηρητικά του ήθη, κάτι που συνέβη και με την Βρετανική αυτοκρατορία στην Ασία και με τους Ισπανούς - Πορτογάλους στην Αμερική.

Στην Μέση Ανατολή υπήρχαν Τρανσέξουαλ γυναίκες ιέρειες που υπηρετούσαν τις θεές  Αστάρτη, ενώ στην αρχαία Φρυγία την μυστηριακή θεά Κυβέλη. 

Κατά τον έβδομο αιώνα π.Χ. ο Ασσύριος βασιλιάς Ασουρμπανιμπάλ (Σαρδανάπαλος) ήταν παρενδυτικός, κάτι που αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία της ανατροπής του.

Στην Αίγυπτο του 1503 π.Χ.  η βασίλισσα Χασεπσούτ ακολούθησε ανδρική ενδυμασία, φορώντας ακόμα και ψεύτικη γενειάδα, ίσως προσπαθώντας να επιβεβαιώσει με αυτόν τον τρόπο το κύρος της. Η κόρη της ακολούθησε τα ίδια ενδυματολογικά βήματα.

Στην Αφρική, οι διεμφυλικές θεότητες και πνευματικές πεποιθήσεις πάνω στον μετασχηματισμό των φύλων καταγράφονται σε πολυάριθμες πόλεις και φυλές όπως οι Ζουλού, ενώ για τους Lugbara (οι άντρες που έγιναν γυναίκες ονομάζονται okule και αντίστοιχα οι γυναίκες που γίνονται άντρες agule). Κάποιες μορφές αυτών των παραδόσεων επιβιώνουν και σήμερα στη δυτική Αφρική, στη Βραζιλία αλλά και στην Αϊτή, σε τελετές που προέρχονται από τις δυτικοαφρικανικές θρησκείες. Ακόμα σε κάποιες περιοχές η παράδοση διατηρεί μια αντίληψη για τις τρανσέξουαλ αντίστοιχη με αυτή των Αμαζόνων πολεμιστριών.
 

Η Nzinga ήταν βασίλισσα της Αγκόλα από το 1624 έως 1653, φορούσε αντρικές στολές και οδήγησε  το λαό της σε αρκετές επιτυχημένες μάχες ενάντια στους Πορτογάλους αποικιοκράτες.

 

Για αιώνες η μουσουλμανική παράδοση διαφοροποιούσε τις τρανς σε εκείνες που βιοπορίζονταν μέσω πορνείας ή αποκτούσαν εγκληματική δράση από και εκείνες που η θηλυκότητά τους αντιμετωπιζόταν ως έμφυτη και γίνονταν αποδεκτές από την κοινωνία. Το όνομα τους στα αραβικά ήταν "mukhannathun" και οι διαφοροποιήσεις τους από τους κλασικούς ευνούχους θεωρούνταν μικρές. Σε ένα ισλαμικό κείμενο (hadith) αναφέρεται πως ο Μωάμεθ εξόρισε κάποιες  mukhannath σε μια περιοχή ανάμεσα στις  Μέκκα και Μεδίνα. Ζώντας προστατευμένες στα όρια των ιερών πόλεων, ο προφήτης απέτρεπε σε άλλους πιστούς να τους επιτίθενται δολοφονικά. Σε μη θρησκευτικά κείμενα συνδέονται με την μουσική και τη διασκέδαση.

Στην Ινδία οι Hijras ιστορικά λάτρευαν τη μητέρα θεά Bahuchara και τον Ardhanarisvara, μια εναλλακτική μορφή του θεού Σίβα με μισή γυναικεία και μισή ανδρική εμφάνιση. Οι Ινδές τρανς έχουν τη φήμη πως η παρουσία τους σε γάμους φέρνουν γούρι στους νεόνυμφους. Στην πραγματικότητα μέχρι σήμερα υπέφεραν από το σύγχρονο αυστηρό ταξικό σύστημα της Ινδίας, αλλά η κοινή προσπάθεια ΛΟΑΤ και άλλων "queer" ή ερμαφρόδιτων να καλυτερεύσουν τις ζωές τους, οδήγησε πρόσφατα στην παραχώρηση πλήρη δικαιωμάτων του εκλέγειν εκλέγεσθαι σε σημείο αρκετές Hijras που έθεσαν υποψηφιότητα να εκλεγούν, ενώ από το 2006 κάποιες εργάζονται για το κράτος συλλέγοντας φόρους από τους πολίτες με προμήθεια 4%. Δυναμική τρανς έκφραση έχει καταγραφεί και στο πολυπληθές θρησκευτικό φεστιβάλ της Ινδίας Kumbh Mela και μάλιστα από την απαρχή του. 

Πρώιμες κοινωνίες της Ινδονησίας συμπεριλάμβαν τρανσέξουαλ σε διάφορες τελετουργίες. 

Στην αρχαία Κίνα, οι shih-niang φορούρσαν έναν συνδυασμό τελετουργικής ενδυμασίας των δύο φύλων. Στην Οκινάουα υπήρχαν άνδρες Σαμάνοι που ακολουθούσαν μια διαδικασία μετατροπής τους σε γυναίκες την winagu nati. Στην Ταϊλάνδη "Kathoey" αποκαλούνται όσοι παραδοσιακά επιλέγουν μια γυναικεία ταυτότητα, που με βάση τη θρησκεία τους προκύπτει από το κάρμα.
Στην Κορέα mudang αποκαλούνταν οι σαμάνοι ή οι μάγισσες που ήταν συνήθως άνδρες που έγιναν γυναίκες.
Τον Φεβρουάριο του 1995, ο αρχαιολόγος Timothy Taylor ανακάλυψε σε τάφους της Εποχής του Σιδήρου, στοιχεία που αποδείκνυαν πως στη Νότια Ρωσία ζούσαν διεμφυλικοί.

Fanchuan ήταν ένα όνομα που δόθηκε σε παρενδυτικούς καλλιτέχνες του θεάτρου, δηλαδή άνδρες που ντύνονταν γυναίκες στην όπερα του Πεκίνου και για γυναίκες που ντύνονταν άνδρες στην  Ταϊβανέζικη όπερα.  Ο Chui Chin ήταν ένας Κινέζος cross-dresser ,επαναστάτης και φεμινιστής που αποκεφαλίστηκε το 1907 για την οργάνωση εξέγερσης ενάντια στη δυναστεία  Qing.

Η ζωή των ομοφυλόφιλων στη Χούντα

Στη δικτατορία τον χουντικό τον αποκαλούσαν «μπισκοτότεκνο» στα καλλιαρντά (μπισκότα Παπαδοπούλου – Γεώργιος Παπαδόπουλος + τεκνό).

Σε μια συνέντευξη του ο Ντίνος Χριστιανόπουλος δήλωσε πως "Η χούντα θέλησε κάποτε να πατάξει την ομοφυλοφιλία, αλλά σε λίγο το βούλωσε εντελώς γιατί διεπίστωσε ότι πολλά στελέχη της ήταν ομοφυλόφιλοι!" Ο ποιητής δέχτηκε πρόσκληση από την κυβέρνηση της Χούντας να αποδεχτεί τιμητικό βραβείο αλλά αρνήθηκε πεισματικά παρά τις συνέπειες που μπορούσαν να ακολουθήσουν. Όλοι ξέραν πως ήταν ομορυφλόφιλος και όχι αριστερός, αλλά αυτό δεν τον σταμάτησε και τα επόμενα χρόνια να αρνείται βραβεία από υποτίθεται δημοκρατικές κυβερνήσεις.

Στην ταινία Ζ του Κώστα Γαβρά για τη ζωή του Γρηγόρη Λαμπράκη χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ένας αρχιτραμπούκος από τους υποκινητές του προπηλακισμού του Λαμπράκη από τον ακροδεξιό όχλο το βράδυ της δολοφονίας τον Μάη του 1963. Ο συγκεκριμένος παρουσιάζεται ως ομοφυλόφιλος που κυνηγάει νεαρά αγόρια.

Επιπλέον μεταξύ των βασανιστηρίων που υπέστησαν οι εξόριστοι αντιφρονούντες από τους κονδυλοφόρους του καθεστώτος, ήταν και τα σεξουαλικά βασανιστήρια. Στους καλούς Ορθόδοξους και Εθνικιστές δεν έφταναν τα απλά βασανιστήρια αλλά έφταναν σε σημείο να καίνε καρφίτσες και να τρυπάνε με αυτές τη βάλανο του πέους του αιχμαλώτου που ήταν συνήθως αριστερός κομμουνιστής ή άτυχος που κατηγορήθηκε ψευδώς από κάποιο Ελληνάρα γείτονά του που τον ζήλευε.

Αν ήσουν ο Λάκης ο κομμωτής της γειτονιάς όμως κατέληγες να θεωρείσαι δικό τους παιδί, όλοι γνώριζαν πως ο "Λάκης μας" είναι "πολύ χαριτωμένος" και συζητούσαν επεξηγώντας και δικαιολογώντας "έ τι να κάνουμε το παιδί να το σκοτώσουμε;"
Το κομμωτήριο ήταν το γυναικείο καφενείο, οι σύζυγοι εμπιστεύονταν τους Λάκηδες, πολλές φορές οι άντρες της γειτονιάς ξελαμπικάριζαν μαζί τους, αν όχι αυτοί σίγουρα οι έφηβοι γιοί τους στους οποίους που και που μπορεί να προσέφεραν και καμιά χρυσή καδένα για δωράκι.
Οι ομοφυλόφιλοι στη Χούντα αν ήταν χρήσιμοι στο σύστημα δεν αντιμετώπιζαν εχθρότητα. Χτένιζαν και έραβαν τις  γυναίκες των συνταγματαρχών, άρα τους ήταν απαραίτητοι για τη σταθερότητα, άλλωστε το life & style δεν έλειψε ποτέ από την κοινωνική ζωή της χώρας την μαύρη επταετία. 

Οι δρόμοι που άνοιξαν για να περνάνε τα τανκς και να ελέγχουν την χώρα δεν ήταν αρκετοί για τους εγκάθετους στρατιωτικούς των ΗΠΑ, οπότε και με τα λεφτά που έφαγαν δημιουργώντας χρέος από 17,4 δις δραχμές το 1963 σε 63,7 δις το 1970 ακολούθησαν την τακτική αποχαύνωσης του κοινού στα αμερικάνικα πρότυπα. 

Ας μην ξεχνάμε πως στη Χούντα δεν κινδύνευαν οι ομοφυλόφιλοι επειδή ήτανε "τοιούτοι" αλλά για όλους όσους δεν συμβιβάζονταν ήταν μια σκατοπερίοδος. Οι γυναίκες ελευθέρων ηθών, οι χίπηδες, οι αριστεροί, οι τέντυ μπόηδες και της παναγιάς τα μάτια όλοι βίωσαν τον ρατσισμό στο έπακρο. 

Φυσικά σε πολλές πόρνες τύχαινε και γύριζε η τύχη και παντρεύονταν πλούσιους ευκατάστατους που τους συγχωρούσαν τον πρότερο ανέντιμο βίο, ύστερα βούταγαν στην μικροαστίλα ξεχνώντας από που ξεκίνησαν και διαιώνιζαν τον συντηρητικό λόγο, πιθανόν από κόμπλεξ κατωτερότητας, αλλά και πάλι είναι αρκετά Ελληνικό να κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου. Η υποκρισία αποτελεί μεγάλη αρετή για τον σύγχρονο δυτικό πολιτισμό γενικότερα.

Αντιγράφουμε από τα <<Τα ξεχασμένα σκάνδαλα της «Εθνοσωτηρίου» – 7 χρόνια αρπαχτή>>

Η Ντόλτσε Βίτα:

Την εικόνα συμπληρώνουν, από διαφορετική οπτική γωνία, οι αναμνήσεις της Ντέλλας Ρουφογάλη, φωτομοντέλου που το 1973 παντρεύτηκε το διοικητή της ΚΥΠ: «Αρχίζω να ράβω την καινούρια μου γκαρνταρόμπα στους μετρ της ραπτικής για τους οποίους μέχρι τώρα έκανα επιδείξεις. Η ζωή μου έχει αλλάξει τελείως, το ίδιο και η συμπεριφορά όλων απέναντί μου. Μου φέρονται με έκδηλο σεβασμό και τα κοπλιμέντα τους είναι υπερβολικά. Αλλά μου αρέσει. Εγώ εξακολουθώ να φέρομαι φιλικά προς τους παλιούς γνωστούς και τους κανούργιους, πλούσιους φιλοχουντικούς επιχειρηματίες που πληθαίνουν μέρα με τη μέρα μαζί με τα ραβασάκια για ρουσφέτια. Αισθάνομαι πως έχω υποχρέωση να εξυπηρετήσω τους πάντες. Ο Μιχάλης συνήθως δεν αρνείται. Γεύομαι τη δύναμη της εξουσίας, και με μαγεύει» (σ.85-6).

Στην ιδιαίτερη πατρίδα της, τη Βέροια, «έρχονται πολλοί να με δουν. Γνωστοί και άγνωστοι. Ο πατέρας μου μου δίνει πακέτο τα σημειωματάκια με τα ρουσφέτια που ζητούσαν οι γνωστοί του όλο αυτό τον καιρό και εγώ του υπόσχομαι ότι κάτι θα προσπαθήσω να κάνω». Μεταξύ των αιτημάτων που ικανοποίησε, γράφει, ήταν και η απονομή χάριτος (απ’ τον Παπαδόπουλο) σ’ ένα συντοπίτη της εξαγωγέα, πρώην «μεγάλο ποδοσφαιριστή της τοπικής ομάδας», που είχε καταδικαστεί «με αποδείξεις» για κατασκοπεία υπέρ της Βουλγαρίας (σ.89).

Τους αρραβώνες του ζεύγους τίμησαν «επιλεγμένοι εξωκυβερνητικοί παράγοντες», όπως οι επιχειρηματίες Λάτσης και Κιοσέογλου. «Την επόμενη βδομάδα καινούρια δώρα, καινούριες ανθοδέσμες, φρέσκα ψάρια απ’ όλα τα νησιά της Ελλάδας, κούτες με το καλύτερο χαβιάρι της Περσίας και παγωμένα καβούρια της Αλάσκας καταφθάνουν στο σπίτι. Δεν ξέρω τι να τα κάνω» (σ.88).

Στο γάμο τους, πάλι, παραβρέθηκαν «ο Παύλος Βαρδινογιάννης, ο εφοπλιστής Θεοδωρακόπουλος με το γιο του τον Τάκη, ο Κώστας Δρακόπουλος των διυλιστηρίων, ο Νίκος Ταβουλάρης των ναυπηγείων, το ζεύγος Μποδοσάκη, ο Αγγελος Κανελλόπουλος των τσιμέντων ‘Τιτάν’ με τη γυναίκα του, ο Τομ Πάππας, ο Γ. Λύρας, ο Γιώργος Ταβλάριος, εφοπλιστής από τη Νέα Υόρκη με τη γυναίκα του και ο Γιάννης Λάτσης με τη μεγάλη του κόρη, αφού η γυναίκα του την ίδια μέρα πάντρευε την ανηψιά της σε άλλη εκκλησία» (σ.95).

Εύγλωττη για τις στενές σχέσεις χουντικής ηγεσίας και μεγαλοκαπιταλιστών είναι η περιγραφή ενός ιδιωτικού ταξιδιού της Ντέλλας με τη Δέσποινα Παπαδοπούλου στο Παρίσι: «Μένουμε σε μεγάλες σουΐτες στο Intercontinental. Ερχονται να μας επισκεφθούν με το τραίνο από τη Γενεύη ο Γιάννης Λάτσης και η σύζυγός του Εριέτα. Είναι πολύ φίλοι της Δέσποινας. [...] Πηγαίνουμε σε όλα τα καλά μαγαζιά της Φομπούρ Σεντ Ονορέ. Η Δέσποινα έχει αφεθεί στο γούστο μου. [...] Λόγω της παρατεταμένης κακοκαιρίας, πηγαίνουμε οδικώς στις Βρυξέλλες με λιμουζίνα που μας έστειλε ο Ωνάσης» (σ.87).

Οι επαφές αυτές δεν ήταν αυστηρά κοινωνικές. Λίγο μετά το Πολυτεχνείο, π.χ., το ζεύγος Ρουφογάλη τρώει στο σπίτι του με το Λάτση. Αρχηγός της ΚΥΠ κι εφοπλιστής «συζητούν για τα διϋλιστήρια και τα προβλήματα που έχει». Μετά το τέλος της κουβέντας, ο δεύτερος προθυμοποιείται να συνοδεύσει τη γυναίκα του πρώτου στο Λονδίνο, για κάποιες ιατρικές εξετάσεις (σ.100).

Μια στιχομυθία του Ρουφογάλη φωτίζει, τέλος, καλύτερα την τυχοδιωκτική διαχείριση του δημόσιου πλούτου από τα ηγετικά στελέχη της χούντας:

«Ενα βράδυ ο Χρήστος Μίχαλος, τότε υπουργός, μισοαστειευόμενος, του λέει ότι τώρα που παντρεύτηκε θα πρέπει να κάνουν καμιά δουλειά να εξασφαλίσουν το μέλλον τους, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται. Ο Μιχάλης, ατάραχος, του λέει να μην ανησυχεί. ‘Οσο είμαστε στα πράγματα δεν μας χρειάζονται λεφτά και, αν πέσουμε, τα λεφτά δεν θα μας σώσουν’. Ξεσπάει σε γέλια. Εγώ παγώνω, μαζί μου κι ο Μίχαλος» (σ.98).

Νεότερη Αγγλική Ιστορία ΛΟΑΤ δικαιωμάτων

Από μικροί μας έλεγαν πως όλοι οι Άγγλοι είναι αδερφές, να όμως που τον Moby τον έστειλαν στο νοσοκομείο επειδή τον πέρασαν για πούστη ένα βράδυ στο Λονδίνο. Ενώ στον εθνικό τους μουσικό Ελτον Τζων δεν αναγνώριζαν ισότιμα το γάμο που είχε προχωρήσει με έναν άλλον άνδρα.

Έφτασε όμως η ώρα της δικαίωσης για τους αγώνες του ομοφυλοφιλικού κινήματος της Βρετανίας. Ας δούμε όμως με χρονολογική σειρά πως οι ξεπλυμένοι της Γηραιάς Αλβιώνας φτάσανε στον πολυπόθητο στόχο.

Το 1866 η υπόθεση πολυγαμίας Χάϊντ εναντίον Χάϊντ και Γούντμανσι που ήταν Μορμόνοι και στους άνδρες επιτρέπεται να νημφεύονται μέχρι και 6 γυναίκες, οδήγησε σε ιστορική δικαστική απόφαση όταν ο λόρδος δικαστής μη αποδεχόμενος την εγκυρότητα του γάμου που είχε τελεστεί στην Γιούτα των ΗΠΑ προχώρησε στον πρώτο ορισμό ξεδιαλύνοντας την έννοια του θεσμού του γάμου, βάση της χριστιανικής ηθικής, θεωρώντας πως στο Ηνωμένο Βασίλειο η ένωση θα έπρεπε να αφορούσε μόνο έναν άνδρα και μια γυναίκα αποκλείοντας για κάθε ζευγάρι οποιοδήποτε τρίτο.

Το 1889 ξεσπά το σκάνδαλο της οδού Κλίβελαντ όταν η αστυνομία εισέβαλε σε ένα Λονδρέζικο ανδρικό μπουρδέλο συλλαμβάνοντας μεγάλο αριθμό πελατών που ανήκαν στην Αριστοκρατική τάξη και γόνους της καλής κοινωνίας όπως ο γιος του πρίγκηπα της Ουαλίας.

Το 1895 ο Οσκαρ Γουάλιντ δικάστηκε για την ερωτική του σχέση με τον Λόρδο Αλφρεντ Ντάγκλας και οδηγήθηκε σε διετή φυλάκιση και καταναγκαστικά έργα. 

Το 1949 θεσπίστηκε ο πρώτος νόμος που όριζε το γάμο ως ένωση αποκλειστικά ανάμεσα σε άνδρα και γυναίκα. 

Το 1971 μια άλλη νομοθεσία ήρθε για να απαγορεύσει εντελώς ακόμα και τη σκέψη που είχε αρχίσει δειλά δειλά να ξεδιπλώνεται περί νομικής ένωσης ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου.

Η μετάβαση της Βρετανικής κοινωνίας από την απαγόρευση χωρίς συζήτηση μέχρι την απελευθέρωση/νομιμοποίηση αλλά χωρίς την απόλυτη αποδοχή πέρασε διάφορα στάδια και συνοδεύτηκε από αλλεπάλληλες δημόσιες συζητήσεις από το 1950 ως το 1967 που νομιμοποιήθηκε η σεξουαλική πράξη για εκείνους του που είχαν συμπληρώσει τα 21 τους χρόνια.

To 1988 η Μάργκαρετ Θάτσερ επέβαλε με το κόμμα των Συντηρητικών τον νόμο Section 28 που θα απαγόρευε οποιαδήποτε διαφήμιση της ομοφυλοφιλίας. Το 2000 πρώτα η Σκωτία και το 2003 στο υπόλοιπο Ηνωμένο Βασίλειο αυτός ο νόμος αντικαταστάθηκε από αυτόν του Section 122 θέτοντας σε αχρηστία κάθε προηγούμενη απαγόρευση.

Το 2014 εγκρίθηκαν οι γάμοι σε Αγγλία και Ουαλία, ενώ ακολούθησε και η Σκωτία. Ο πρωθυπουργός David Cameron με το κόμμα των συντηρητικών μάλιστα δήλωσε πως αισθάνεται περηφάνια που ο νόμος θεσπίστηκε επί πρωθυπουργίας του. Δυστυχώς η Βόρεια Ιρλανδία αρνείται να ακολουθήσει το Ηνωμένο Βασίλειο.