Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Το πρόβλημα με το επίδομα των Οροθετικών

Οι μοντέρνοι ακροδεξιοί καλύπτουν το φασισμό τους με ένα προσωπείο ελιτίστικου λόγου. Αποδέχονται λένε τους gay, αλλά τα εκσυγχρονιστικά τους βήματα συνοδεύονται με υποδόριες ενέσεις ρατσισμού, ενισχύοντας τη βιοεξουσία. Για παράδειγμα, έχουμε δυο μαθητές σε ένα ακριτικό νησί χειμώνα, όπου η δασκάλα τους έχει υποσχεθεί πως θα βάλουν καλοριφέρ στην αίθουσα μόνο εάν φέρουν και οι δύο άριστα.
Φυσικά δεν είναι στο χέρι της δασκάλας η οποία αναζητεί την μεγαλύτερη απόδοση, παρέχοντας ψεύτικα κίνητρα και υποσχέσεις, ούτε στο οικονομικό συμφέρον ενός απρόσωπου μηχανισμού να γράψει άριστα κανένας από τους δύο μαθητές. Εντούτοις οι μαθητές στο τέλος τσακώνονται μεταξύ τους για το "τις πταίει" που ξιλιάζουνε. Ε ας πάνε σε ιδιωτικό μωρέ αδερφάκι μου!


Οι οπαδοί ενός λανθάνοντος Δαρβινισμού λοιπόν κατηγορούσαν τον Βαλλιανάτο σε μια από τις σελίδες τους, πως το παίζει Φιλελεύθερος αλλά κι αυτός όπως όλοι, τα τρώνε από το κράτος και ευθύνονται, που έκαναν αγώνα απόδοσης επιδομάτων σε οροθετικούς ασθενείς.
Σχολιάζοντας το γεγονός πως << οι οροθετικοί παίρνουν επίδομα ανα δίμηνο, γιατί το υδροκέφαλο κράτος επιδοτεί τα ακάποτα γαμήσια τους >>, << ενώ δεν τους αξίζει αφού πλέον η ασθένεια θεωρείται χρόνια >>, από την άλλη << οι κακόμοριοι οι διαβητικοί >> για παράδειγμα << στο πηγάδι κατούρησαν >> και δεν δικαιούνται επίδομα <<για να κάθονται όπως οι άλλοι οι πονηροί >>.

Αγόρια που γδύνονται στην κάμερα του Cum4

Εκεί που δεν έχεις τι να κάνεις, κάθεσαι σπίτι και βαριέσαι, όχι μόνο μπορείς να κάνεις σεξ ή να αυνανιστείς και να σου πούνε μπράβο, αλλά να βγάλεις και λεφτά!

Αν σε ένα μήνα μπορούσες να βγάλεις 2500 ευρώ, για να πηδιέσαι με τον γκόμενό σου, μπροστά σε ξένους που ούτε καν τους βλέπεις, αλλά σου στέλνουν στο chat μηνύματα θαυμασμού, θα έλεγες όχι;

Το να κάνεις σεξ με όποιον θέλεις εσύ και να πληρώνεσαι, καθώς σε παρατηρούν ηλεκτρονικά και ηδονίζονται άνθρωποι από την Ευρώπη μέχρι τη Νότιο Αφρική, δεν μπορεί να είναι τόσο κακό. Αφού συνδυάζει το τερπνόν μετά του ωφελίμου.

Το Cum4 είναι ένα ακόμα site που διαλέγεις μέσα από χιλιάδες, για να τους δεις εκείνη την ώρα ζωντανά να χαϊδεύονται, αν θέλεις τους πληρώνεις και σου παρουσιάζουν το show τους πριβέ. Δεν βιντεοσκοπείται μια τσόντα σε στούντιο που θα μείνει για πάντα, ενώ οι άλλοι χρήστες που σε καμαρώνουν σου στέλνουν μπουρμπουάρ, μέσω συστήματος bitcoin.

Στις σελίδες αυτές κυριαρχεί ένας πολύ διαφορετικός κόσμος,τα πράγματα έχουν εξελιχθεί τόσο που κάποιος έχει αποκτήσει τεράστιο κοινό, που πληρώνεται αδρά μόνο και μόνο για να παρακολουθούν πως ζει στο σπίτι του, ή κάνει shows ντυμένος ως βασιλιάς Λουδοβίκος, μιλώντας για οτιδήποτε, παρουσιάζοντας οτιδήποτε, από συνταγή μαγειρικής μέχρι τη διακόσμηση του σπιτιού του.
Στη νέα αυτή βιομηχανία συμμετέχουν straight φίλοι, που παίζουν ανάλαφρα σαν έφηβοι, ρίχνουν σφαλιαρίτσες ο ένας στον ποπό του άλλου, ενώ είναι ντυμένοι ποδοσφαιριστές. Άλλοι το κάνουν με πλήρη επίγνωση και στήριξη των γονιών τους, οι οποίοι έχουν διαμορφώσει και χώρους στο σπίτι ώστε να διευκολύνουν το γιο τους να πραγματοποιεί θεματικά shows, καθώς του ετοιμάζουν σάντουιτς. Μπορεί ο βασικός λόγος να είναι τα λεφτά, όμως η φήμη που έρχεται τους προσφέρει δυνατότητες που δεν φαντάζονταν, έτσι αισθάνονται μεγαλύτερη ηδονή και συνεχίζουν. Μεταξύ των καλύτερων παιχτών διαμορφώνονται ακόμη και έριδες, όπως και συμπάθειες.
Υπάρχουν διαγωνισμοί με χρηματικά ποσά και άλλα, με ζευγάρια, από όλον τον κόσμο, που πασχίζουν να κερδίσουν την πρωτιά σε "τηλεθέαση", σε εβδομαδιαία βάση. Κάποιοι μάλιστα ποζάρουν επί 5 λεπτά σε κάποια πρόστυχη σεξουαλική στάση, ώστε να παγώσει μια συγκεκριμένη εικόνα, η πιο πιασάρικη, που θα εμφανιστεί στην κεντρική ιστοσελίδα κι έτσι περισσότερος κόσμος θα ξεγελαστεί και θα κλικάρει πρώτα πάνω σε αυτήν. Οι παίχτες με διάφορα κόλπα προσπαθούν να προσελκύσουν περισσότερους χρήστες, όπως και να τους κρατήσουν το ενδιαφέρον για περισσότερη ώρα.

Η επιδειξιμανία βέβαια δεν πληρώνει μόνο λογαριασμούς και ψώνια. Η αλήθεια είναι πως διάφοροι χρήστες μπορούν να βιντεοσκοπίσουν, παρανόμως βέβαια, μια δική σου ζωντανή αναμετάδοση από το δωμάτιο στην Αθήνα. Μπορεί να τύχει να βρίσκεις βιντεάκι σου αργότερα, έστω σε κακή ποιότητα εικόνας, αναρτημένο σε πορνοσελίδες, μαζί με άλλα χιλιάδες homemade βίντεο, μέχρι να στείλεις αναφορά στη σελίδα και το βίντεο συνήθως να κατέβει. Επιπλέον ασχέτως αν θα έχεις απενεργοποιήσει το προφιλ σου για το κοινό της Ελλάδας, δεν σημαίνει ότι δεν θα σε ανακαλύψουν κάποιοι Έλληνες που ζουν εκτός. Αυτό βέβαια δεν πρέπει να απασχολεί όποιον γουστάρει και μπορεί να έχει επιτυχία και χρήματα.
Μια πούτσα είναι μια πούτσα, τι θέλουνε πια!




Τα αντρικά ερωτικά στέκια και το τίμημα

Βεβαίως και κάθε επάγγελμα με σκοπό το κέρδος είναι πορνεία, αλλά στη κρίση μαζί με το επάγγελμα των ζητιάνων, ανθίζει και αυτό του ζιγκολό. Ο καθένας φτάνει σε σημείο να πιστεύει ότι μπορεί να φτιάξει ένα προφιλ και να ζητάει τρελά ποσά. Δεν αντιλαμβάνονται ούτε τους κινδύνους, ούτε τις υποχρεώσεις.
Όχι δεν πρόκειται για εργάτες του σεξ, δεν συζητάμε για τους ερωτικούς Πλάνητες που κρατάνε συντροφιά και σέβονται, αλλά για τους άξεστους καιροσκόπους, αφού νομίζουν πως κάνοντας παιχνιδάκια, με το να καταφέρνουν να τους σηκώνεται, είναι σε θέση να εκμεταλλεύονται τις ερωτικές αδυναμίες ανθρώπων.
Συνήθως ισχυρίζονται πως παίρνουν πολλά παραπάνω, αλλά στην πραγματικότητα παρακαλάνε για 20 ευρώ, δημιουργούν υπερπροσφορά, ρίχνουν τις τιμές και με τους ερασιτεχνισμούς τους χαλάνε την πιάτσα. Εξευτελίζουν το επάγγελμα, νομίζοντας πως το εύκολο κέρδος αυτούς περίμενε. Κάποιοι από αυτούς βιάστηκαν από παρέες κάποιων που υποκρίθηκαν τους πελάτες, ενώ κάποιοι άλλοι λήστεψαν πελάτες τους.
Τελευταία όμως αρκετοί πελάτες έχουνε ξυπνήσει και δεν δίνουν σημασία στους αυτοαναφερόμενους επίσημα ως escorts, αλλά προτιμούν να την πέφτουν διαδικτυακά σε τρόπον τινά αγνότερο κόσμο. Μπορούν να ξεχωρίσουν ποιος είναι παλιός και συνειδητά στο χώρο και ποιος τυχοδιώκτης.

Μαζί με τα Ελληνικά τσόλια και τα εγχώρια τουρκογυφτάκια, συνήθως παντρεμένα με κάποια που έχουν ξεχάσει στο σπίτι με τα παιδιά, κάπου στο νομό Ημαθίας, έρχονται να προστεθούν σήμερα και οι Σύριοι και οι Αφγανοί πρόσφυγες, νεαροί που εξαναγκάζονται για να επιβιώσουν, εγκλωβισμένοι εδώ, να πουλάνε το σώμα τους ακόμα και για 2 ευρώ.  Από την ώρα που φτάνουν στη χώρα μας οι μόνες άλλες δουλειές που μπορούν να βρουν είναι το εμπόριο ναρκωτικών, ή το κυνήγι πελατών για τους λαθρέμπορους.

Σήμερα οι ηλικιωμένοι που δεν κατάφεραν να φροντίσουν και να διαμορφώσουν σχέσεις ζωής, καταλήγοντας να ζουν εντελώς μόνοι, αποτελούν εύκολο θύραμα, κυρίως για τους αλλοδαπούς, που ούτε οι ίδιοι είναι συνειδητοποιημένοι με αυτό ακριβώς που κάνουν.
Οι πιάτσες του αγοραίου έρωτα δεν είναι ασφαλείς, το παράδειγμα της πλατείας Κουμουνδούρου, με τον ηθοποιό που ψώνισε τον Γεωργιανό δεν ήτανε μοναδικό. Το ίδιο συνέβη και με τον ηλικιωμένο συγγραφέα, το ίδιο άσχημη τύχη είχε και η θρυλική Αλόμα.

Οι ελεγχόμενες σάουνες, τα λιμανάκια, το 48 χιλιόμετρο προς Σούνιο, η παραλία στην κακιά σκάλα στην παλιά εθνική οδό, όπου κάποιος μπορεί να βρει κάποιον στα μέτρα του χωρίς να πληρώσει, ή  τα γνωστά μπαράκια τριγύρω από Βικτώρια και Αχαρνών, που επισκέπτονται πελάτες μεγάλης ηλικίας και αγόρια που προσφέρουν το σώμα τους, είναι καλύτερη λύση και αποτελούν ασφαλέστερες επιλογές, αφού η κατάσταση είναι ελεγχόμενη.
Υπάρχουν επίσης στέκια όπως ο Βοτανικός που πάει κανείς με το αμάξι, αλλά κι εκεί έχουν αναφερθεί ληστείες, ενώ το τούνελ στην παραλιακή στα πρώτα λιμανάκια και το δρομάκι στην Βάρκιζα που οδηγεί στην είσοδο του Island είναι πιο ασφαλή, δυστυχώς όμως και στα λιμανάκια έχουν σημειωθεί διαρρήξεις σε αυτοκίνητα ανυποψίαστων λουομένων.
Υπάρχουν επίσης και τα ερωτικά σινεμά, όπως αυτό στην Ομόνοια, όπου κι εκεί υπάρχει ασφάλεια αφού η κατάσταση είναι ελεγχόμενη. Το πεδίον του Άρεως για ψωνιστήρι έχει χάσει τη δυναμική του, έχουν καταγραφεί επιθέσεις για ληστεία, ενώ στον εθνικό κήπο γύρω από το συντριβάνι τα πράγματα είναι σίγουρα καλύτερα, έχουν όμως καταγραφεί επιθέσεις από τη Χρυσή Αυγή.

Είναι φρονιμότερο λοιπόν να κυνηγάμε την καύλα μας έξω ή να φέρνουμε στο σπίτι αγνώστους; Καλύτερο είναι να ζητάμε συστάσεις, αφού οι συνειδητοποιημένοι της δουλειάς προτιμούν να διαμορφώνουν σταθερό κύκλο και όνομα. Ακόμα να ειδοποιούμε τους φίλους μας για το που θα βρισκόμαστε.

Pride και Ακτιβιστές επι πληρωμή


Πέρσι τέτοια εποχή ξέσπασε πόλεμος εναντίον της επιτροπής του pride. Αφορμή στάθηκε πως το Pride δεν ήταν trans inclusive. Για δικούς τους λόγους κάθε δηλωμένη ακτιβίστρια βγήκε έξω από τα ρούχα της, άρχισε μια επίθεση δίχως έλεος καλώντας σε μποϋκοτάζ, παρασέρνοντας κάθε άσχετο να πιστέψει πως αυτά τα πράγματα ήταν σοβαρά κι είχανε καμιά αξία, όταν μάλιστα πρόκειται για ένα τέτοιο σημαντικό κοινό σκοπό. Αν η αξία της διαμάχης αποτιμάται σε κέρδος χρηματικό, ε τότε ναι σήμερα μπορούμε να διαπιστώσουμε πως είχε μεγάλη αξία για κάποι@ς!
Από την μια το ΣΥΔ, από την άλλη οι queertrans, φωνές και φασαρία το κάθε γκρουπ να συμπεριφέρεται αντιδραστικά, για δικούς τους λόγους, ξαφνικά να ανοίγουνε κοινό μέτωπο.

Τα παθιασμένα συμπλέγματα και οι ιδεοληπτικές παρανοήσεις όλων αυτών των ομάδων έθεταν κάθε διαφωνία με τον υπόλοιπο κόσμο στο μικροσκόπιο, τίποτα ποτέ δεν ήταν αρκετά πολιτικά ορθό. Στην πραγματικότητα βέβαια τα κίνητρα τέτοιων υστερικών ακτιβιστών, που κυριαρχούν σήμερα, είναι αμιγώς οικονομικά και προσωπικής προβολής, η διαφορά ως προς αυτά των νεότερων/νεοεμφανισθέντων με των παλιών είναι αφενός πως δεν έχουν ίχνος κατανόησης, ανθρωπιάς και δυνατότητα επικοινωνίας με το λαϊκό κοινωνικό στοιχείο, αφετέρου αδυνατούν να ξεχωρίσουν τι πραγματικά είναι σημαντικό, όπως π.χ. το ότι αν η μέση νοικοκυρά δεν γνωρίζει τι σημαίνει ΛΟΑΤ, είναι αστείο να επιμένουμε να προσθέτουμε νέα αρχικά γράμματα.

Ευτυχώς το παράλογο μποϋκοτάζ στο Athens Pride δεν πέτυχε, τα fashion victims που έλεγαν πως δεν θα έρθουν ΗΡΘΑΝ, τα είδαμε όλα εκεί παρά τις διαδικτυακές τους αναγγελίες για καταδίκη στη "τρανσφοβική επιτροπή του pride". Όπως δεν πέτυχε και ο πόλεμος των ψεύτικων ΜΚΟ, κάθε νεοσύστατη ομάδα ατόμων που κάποτε έβγαλαν λεφτά συνεργαζόμενοι με Θετική Φωνή, με antivirus και τόσα άλλα, πέρσι γύρισαν την πλάτη, διαλέγοντας στρατόπεδο. Aκριβώς επειδή τα λεφτά φαίνεται να τελείωσαν, διακόπηκαν οι συνεργασίες χρόνων. Ίσως να ευθύνονταν τα λεφτά του ΚΕΕΛΠΝΟ, όπως επίσης και η προηγούμενη διοίκηση πιο φιλική σε απατεώνες, επί συγκυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, Λοβέρδος/Γεωργιάδης, όπου καταδικάστηκε φέτος για διαφθορά, αφού πλήρωνε το κράτος για διαφημίσεις, οι οποίες λέει έπρεπε, αφού μπορούσαν, να γίνονται δωρεάν. Κατά τα άλλα το πρόβλημά μας ήταν αν ο Πολάκης είναι τραμπούκος και είπε ΧΙΒ αντί για Εητς Αι Βι.
Η πρόφαση της μη συμπερίληψης των Τρανς σε ομάδες κοινού ενδιαφέροντος σίγουρα δεν ίσχυε, ή τουλάχιστον δεν ευσταθούσε η απόδοση ευθυνών, στα καλά καθούμενα, μονάχα σε ένα άτομο, όταν μαζί συνεργάζονταν όλοι τους τόσα χρόνια. Συνεπώς όλοι είχανε μερίδιο ευθύνης, όπως και οι διαμαρτυρόμενες τρανς, εφόσον δεν υπήρχε καμία άξια ανάμεσά τους να ασχοληθεί.

Τελικά ούτε ένας χρόνος δεν πέρασε, όλοι αυτοί που γαύγιζαν, επανεξελίχθηκαν για ακόμα μια φορά σε κλίκα, και μοιάζει να μας δούλεψαν κανονικά. Αφού μας δίχασαν, ύστερα επανασυνδέθηκαν, με διάφορους αλληλοσυνεκμεταλλευτικούς τρόπους.

Με μια μακροσκελή έκθεση οι αναρχοτρανσφεμινίστριες απολογήθηκαν για τους λόγους που φέτος, αν και καθόλου δεν το ήθελαν, θα συμμετέχουν στο Pride κι αυτό γιατί η περσινή "κακιά" επιτροπή αποδέχεται όλα τους τα αιτήματα. Η επιτροπή τέτοια που είναι βέβαια και για τους λόγους που βρίσκεται εκεί, ασχέτως αν κανείς άλλος δεν έχει την θέληση να το αναλάβει όλο αυτό, ήταν επόμενο πως δεν θα είχε ιδιαίτερο πρόβλημα, ούτε ποτέ της είχε, να αποδεχτεί το οτιδήποτε.
Αν βρεθεί όμως του χρόνου κάνας δύο τρελοί και απαιτήσουν ότι θέλουν Pride χωρίς παρέλαση με τσιτσιολίνες, γιατί με καρικατούρες, όπως ισχυρίζονται μερικοί πιο conservatives, δεν κερδίζεις δικαιώματα, αλλά να ντυθούμε όλοι αρρενωπές και κουστουμάτοι τι θα γίνει;

Για κάποι@ς ο συνδικαλισμός εξαργυρώθηκε και με το παραπάνω.


Μάλιστα για χάρη του all inclusive, προσλήφθηκε μια queertrans τόσο στο περιοδικό antivirus, όσο και στη Θετική φωνή, όπως επίσης έγινε μέλος και της επιτροπής του pride.
Τι αναρχικός τώρα και αντικρατιστής είναι κάποιος που απαιτεί από το κράτος την αναγνώριση της δικής του κοινωνικής κατασκευής, αλλά και την χρηματοδότησή του;
Επιπλέον μάθαμε ότι έγιναν και διαγωνισμοί για προσλήψεις, υποτίθεται διαφανείς, όπως επίσης και καλέσματα να γίνουμε εθελοντές, να βγάζουμε δηλαδή όλη τη δουλειά, για να πληρώνονται τα κεφάλια. Δεν βαριέσαι όμως; Το θέμα είναι να γίνεται και όχι ποιοι και πως το κάνουν, δεν μπορούν να ικανοποιούνται όλα τα γούστα, τι να κάνουμε!


Κι επειδή η νεολαία γενικά παρασύρεται από τυχοδιώκτες που παριστάνουν τους ακτιβιστές, κουτσοκάνουν κάτι κι ύστερα ζητάνε γιαυτό θρόνους, ας προσέχει να μην τους πιστεύει, να μην επηρεάζεται, να τους κρίνει αυστηρά, ελέγχοντας κάθε εκδοχή, να μην τους δίνει αξία όταν οι φωτογραφίες τους στα σόσιαλ μήντια τους παρουσιάζουν από κάποιο βήμα με μικρόφωνο, σε κάποια τυχάρπαστη εκδήλωση, που πάλι μεταξύ τους την κάνουν.


Καλά κάνουν λοιπόν όποιοι τρώνε λεφτά του κράτους, γιατί χωρίς χρηματοδότηση δεν θα είχαμε κανένα φεστιβάλ και δεν είναι υποχρεωμένος κανείς να βάζει από την τσέπη του, αλλά μην αυτοπροσδιορίζονται ως ακτιβιστές μα ως επιχειρηματίες.
Έχουν μάλιστα την εντύπωση πως μπορούν να ψεύδονται αιωνίως, όταν η κοινότητα όμως είναι μικρή κι εσύ ψάχνεις τρόπους να την εκμεταλλεύεσαι, όλοι θα μάθουν αργά ή γρήγορα με τι κονδύλια εκδίδεις το περιοδικό σου, ποιος σου χαρίζει διαφημίσεις, πως χρηματοδοτείται το φεστιβάλ σου, ή το πόσο απαίσια φέρεσαι σε εκείνες που υποτίθεται διακηρύσσεις πως προστατεύεις.
Όταν θες να ασχολείσαι με τα κοινά είναι επόμενο να περιμένεις ότι θα απαιτείται και διαφάνεια.


Εν τέλει οι μισοί ήτανε κάτι γκαρσόνια και σήμερα με τα λεφτά που βγάλανε από το ακτιβιστιλίκι έχουνε γραφεία και κανείς δεν ξέρει από που ζουν και τι ακριβώς δουλειά κάνουν...το μυρίστηκαν και κάποιοι άλλοι που ακόμα κι αν όντως πιστεύουν τις κραυγές που βγάζουν, σε σύντομο χρονικό διάστημα θα διαβρωθούν.
Το άσχημο της υπόθεσης είναι ότι μέσα από μερικές καλές πράξεις αποκτάν κοινό, άλλωστε οι φελλοί χρειάζονται μπουκάλια, αλλά καταλήγουν να παθαίνουν μαλάκυνση και να θυμίζουν τα αντίπαλα κομματικά στρατόπεδα, όπου ο απατεώνας της ΝΔ ξεχνάει πως έχει κυβερνήσει και ξαφνικά αγανακτεί με τους κυβερνώντες και τις "αδικίες" τους.
Ας μας κάνουν λοιπόν κι εμάς όλοι τους τη χάρη, γιατί ακτιβιστή με το αζημίωτο, υπερασπιστή κάθε ανύπαρκτης και υπαρκτής μειονότητας, είχαμε έναν και καλό και σίγουρα δεν χρειαζόμαστε άλλους να αναπληρώσουν τη θέση του.

Η διαφήμιση της Barbie με το αγοράκι είναι HOAX

 Δυστυχώς 50 χρόνια μετά, η εταιρία της Barbie συνεχίζει να διατηρεί τα στερεότυπα. Αν και αρκετοί από εμάς μικροί αντισταθήκαμε, αναγκάσαμε τους συγγενείς μας να μας αγοράσουν κούκλες ultrahair barbie ή την Ariel της disney, για να παίζουμε, αδιαφορώντας επιδεικτικά για το κακό υποκατάστατο του actionman. 

Η συνεργασία της Ιταλικής Moschino με την Mattel της Barbie, από τον Οκτώβρη έσπασε ρεκόρ, αφού ξεπουλήθηκαν τα περισσότερα κομμάτια από την πρώτη μέρα. Όμως το περίφημο διαφημιστικό, όπου υποτίθεται η εταιρία παιχνιδιών χρησιμοποιεί για πρώτη φορά ένα αγοράκι, δεν αποτελεί επίσημη παραγωγή.

Τα εύσημα ανήκουν αποκλειστικά στον creative director Jeremy Scott, ο οποίος δημιούργησε μια διαφήμιση με αναφορά στην δεκαετία του 1980, γιαυτό και αναρτήθηκε εξαρχής στην σελίδα του youtube της Μoschino και ΟΧΙ την επίσημη της Barbie!
Ο δημιουργός ήθελε με αυτόν τον τρόπο να προχωρήσει σε μια δήλωση/statement, όσον αφορά τα στερεότυπα των φύλων και την προσπάθεια απόκρουσης της αισθητικής που επιβάλουν, όπως και να τονιστεί η συντηρητική κουλτούρα που καλλιεργείται, ενάντια στην ελεύθερη έκφραση των παιδιών, που θέτει κανόνες και επιβάλει τις κούκλες για τα κορίτσια και τα όπλα για τα αγόρια.

Μια εμπνευσμένη λοιπόν διαφήμιση, που η Mattel δυστυχώς εξήγησε επισήμως πως πρόκειται για ένα
"fauxmercial".

Το δυστύχημα είναι πως τα συγχαρητήρια τα έλαβε μονάχα η εταιρία της Barbie, που δεν φαίνεται να άλλαξε μυαλά.


 

Διεθνείς κυρώσεις για την Γκάμπια λόγω Ομοφοβίας

Σύσσωμη η Δύση αποφάσισε να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα ολοκληρωτικού αποκλεισμού της Γκάμπια, που η κυβέρνησή της είχε βγει εκτός ελέγχου, αφού από τον Οκτώβρη ποινικοποίησε την ομοφυλοφιλία, ενώ ο ηγέτης της θεωρείται πλέον από τους πιο αδυσώπητους καταστολείς ατομικών δικαιωμάτων.

Η Γκάμπια είναι ένα ανεξάρτητο κρατίδιο στην βορειοδυτική Αφρική. Το 95% του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι. Η εξουσία βρίσκεται στα χέρια ενός παρανοϊκού δικτάτορα, την οποία είχε καταλάβει με αναίμακτο πραξικόπημα το 1994. Αργότερα διεξήγε εκλογές που φυσικά τις κέρδισε. Ο συγκεκριμένος έχει κατηγορηθεί για καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αφού με εντολές του έχουν δολοφονηθεί αποτρόπαια χιλιάδες άνθρωποι που κατηγορήθηκαν ως μάγοι. Μάλιστα επικρίθηκε κάποτε για τις δηλώσεις του πως θεράπευσε το AIDS με ένα μείγμα βραστών βοτάνων.

Αποτελεί βασικό τουριστικό προορισμό από τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης κυρίως με πτήσεις τσάρτερ. Θεωρείται τόπος σεξοτουρισμού, καθώς δημιουργούνται πολλές σχέσεις μεταξύ ηλικιωμένων γυναικών με ντόπιους νεαρούς που θεωρούν ευκαιρία την απόκτηση ενός ευρωπαϊκού διαβατηρίου.

Η υποκρισία αποτελεί κύριο χαρακτηριστικό των Ισλαμικών κρατών, η Γκάμπια δεν θα μπορούσε να απέχει από το πάρτι, γιαυτό και μετά την Αφρικανική Ουγκάντα που ευτυχώς με παρέμβαση της Μεγάλης Βρετανίας ο νόμος ποινικοποίησης της ομοφυλοφιλίας δεν θεσπίστηκε, ήρθε η σειρά του φασίστα προέδρου να εφεύρει νέο εχθρό, για να μπορέσει να δικαιολογηθεί για την ανικανότητά του στο λαό που καταδυναστεύει, με το να ξεκινήσει αγώνα εξόντωσης του ΛΟΑΤ πληθυσμού. Οι βιαιοπραγίες και οι δολοφονίες έγιναν καθημερινό φαινόμενο για όσους ανακαλύπτονταν για ομοφυλοφιλία.

Η Αμερική αποφάσισε τελικά να επιβάλει κυρώσεις στη χώρα, που ξεκινούν από 1 Ιανουαρίου.
Το εύρος των κυρώσεων είναι μεγάλο αφού θα επιβληθεί αυστηρός περιορισμός στο ελεύθερο εμπόριο, duty free, εισαγωγές και εξαγωγές, ενώ θα διακοπεί και θα απαγορευτεί οποιαδήποτε οικονομική βοήθεια προς τη χώρα. Νωρίτερα και η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέστειλε επικείμενη αποστολή οικονομικής βοήθειας μέχρι νεωτέρας.

Θα πρέπει βέβαια η Δύση να σκεφτεί πολύ σοβαρό το ενδεχόμενο παροχής ασύλου στους ΛΟΑΤ της Γκάμπια, όπως και άλλων χωρών, όπως η Ουγκάντα, πέρα από τον καθολικό τερματισμό οικονομικής βοήθειας προς αυτές σε περίπτωση που δεν συμορφωθούν.



Πηγή 1

Πηγή 2

Ρεκορ χρηστών για εφαρμογή gay dating στην Κίνα

Το 2012 ξεκίνησε μια εφαρμογή στην Κίνα, όμοια με το δυτικό grinder, επιχειρώντας να φέρει κοντά ομοφυλόφιλους άνδρες. Σήμερα έχει καταφέρει να συγκεντρώνει μέσα σε ένα χρόνο 15 εκατομμύρια χρήστες, σε μια χώρα που αριθμεί ένα δισεκατομμύριο κατοίκους, τη στιγμή που το grinder έχει καταφέρει να συγκεντρώσει μόνο 6 εκατομμύρια σε 192 χώρες. Η εταιρία Blued έχει καταφέρει να συγκεντρώσει όμως και επενδυτικό κεφάλαιο ύψους 30 εκατομμυρίων δολαρίων. 


Ο CEO της εταιρίας Gen Le δήλωσε: << Μέσα σε έξι μήνες καταφέραμε να ολοκληρώσουμε τρεις γύρους χρηματοδότησης και η αξιολόγησή μας έχει ξεπεράσει κατα πολύ αρκετά ετεροφυλόφιλα ανταγωνιστικά προϊόντα >>

<< Από τη σιτγμή που οι λοατ διαδικτυακές εταιρίες βγούν στο διεθνές προσκήνιο, η ορατότητα στην κοινωνία θα αποδειχτεί σημαντικότερη από την οικονομική τους αξία >>
 

<< Προσδοκούμε να γνωρίσει όλος ο κόσμος τα επιτεύγματα της Κίνας όσον αφορά την ανάπτυξη του διαδικτύου, όπως επίσης και της ανοχής και της προόδου της Κινεζικής κοινωνίας >>

Παρόλαυτά η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας κρατά μια διφορούμενη στάση απέναντι στα λοατ ζητήματα. Το σεξ ανάμεσα σε ενήλικες νομιμοποιήθηκε το 1997, ενώ η ομοφυλοφιλία αποχαρακτηρίστηκε ως ψυχική νόσος το 2001. Δεν υπάρχουν νομικές διατάξεις προστασίας από διακρίσεις, ή κάποιο είδος συμφώνου συμβίωσης. Επιπλέον η Κίνα έχει κατηγορηθεί για λογοκρισία,  πρόσφατα έκοψε συγκεκριμένες ερωτικές σκηνές από την ταινία Cloud Atlas πριν επιτρέψει την προβολή της στους κινηματογράφους.

Οι επιπτώσεις της Ομοφοβίας στην Οικονομία της Ινδίας


Η Τράπεζα Κόσμου προειδοποιεί:
Η Ομοφοβία κοστίζει στην Ινδική Οικονομία 30.8 δισεκατομμύρια δολάρια

Η έρευνα της Τράπεζας Κόσμου υπολόγισε πως η αποδοχή και θέσπιση ίσων δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ πολιτών κοστίζει στο κράτος της Ινδίας 30.8 δισεκατομμύρια δολάρια (δηλαδή 18.2 δισεκατομμύρια λίρες Αγγλίας).
Η συντάκτρια της έρευνας και οικονομολόγος, Lee Badgett, χρησιμοποίησε την Ινδία για την έρευνά της, αλλά υποστηρίζει πως τα αποτελέσματά της μπορούν να εφαρμοστούν συγκριτικά και σε οποιαδήποτε άλλη χώρα.
Η έρευνα επίσης εξετάζει πως η ομοφοβία σχετίζεται με την κατάθλιψη και τις τάσεις αυτοκτονίας, επιβαρύνοντας την οικονομία μιας κοινωνίας.
Η Badgett υποδεικνύει τις τρεις σημαντικότερες αρνητικές επιδράσεις της οικονομικής ζωής της χώρας που οφείλονται στις ΛΟΑΤ διακρίσεις:
1. Οι ΛΟΑΤ εργαζόμενοι λαμβάνουν χαμηλότερους μισθούς λόγω διακρίσεων τόσο στους χώρους εργασίας όσο και στην εκπαίδευση. Έτσι μειώνεται το ποσοστό φορολόγησης που αντιστοιχεί στο κάθε άτομο, οπότε και το κράτος λαμβάνει μικρότερα έσοδα.
2. Το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας οδηγεί σε μεγαλύτερες δημόσιες δαπάνες για κοινωνικά προγράμματα.
3. Ο υψηλός δείκτης αυτοκτονιών, κατάθλιψης και μεταδοτικότητας της HIV λοίμωξης έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του κόστους για ενίσχυση της κρατικής πρόνοιας.
Το κράτος πρόνοιας φυσικά απαιτεί ισχυρή θέληση από μία σοσιαλιστική κυβέρνηση και όχι πολιτικές λιτότητας, ώστε να εξασφαλίζεται η φροντίδα των αδυνάτων, ενώ παράλληλα χρειάζεται θεσμική νομιμοποίηση και αναγνώριση που αυτό προϋποθέτει μία δημοκρατική κυβέρνηση, κοινωνικά φιλελεύθερη.
Δυστυχώς, στην Ελλάδα έχουμε μία οικονομικά φιλελεύθερη κυβέρνηση, η οποία, ως γνωστόν, επιθυμεί να καταργήσει το κράτος πρόνοιας και χρησιμοποιεί τον κρατικό μηχανισμό για να παρεμβαίνει μόνο προς όφελος μιας ισχυρής οικονομικής ελίτ που της επιτρέπει παράλληλα να φοροδιαφεύγει, σε αντίθεση με τον απλό λαό που του ασκεί μονεταριστική οικονομική πολιτική, μειώνοντας τα εργατικά του δικαιώματα, ενώ τον ξεζουμίζει φορολογικά για να μπορεί να τρέφει τον ιδιωτικού τύπου κρατικό της στρατό, όπως για παράδειγμα τα ΜΑΤ που καταστέλλουν διαδηλώσεις.
Το 2011 πραγματοποιήθηκαν 4.100 προσλήψεις στα σώματα ασφαλείας, ενώ σήμερα βγαίνουν σε διαθεσιμότητα περίπου 500 καθαρίστριες που έπαιρναν το βασικό μισθό, γιατί υποτίθεται ότι κοστίζουν πολλά χωρίς να είναι απαραίτητες. Η σκληρή πραγματικότητα όμως είναι πως η συγκυβέρνηση επιχειρεί να προσλαμβάνονται καθαρίστριες από ιδιωτικές εταιρίες, οι οποίες συνήθως ανήκουν σε φίλους του εκάστοτε Υπουργού. Οι ιδιωτικές αυτές εταιρίες κοστίζουν πολύ περισσότερο στο κράτος, ενώ πληρώνουν πολύ λιγότερο τις υπαλλήλους τους. Αυτό προωθείται σε κάθε τομέα, όπως για παράδειγμα, ο Δήμος αντί να προσλάβει έναν κηπουρό με σταθερό μισθό, ο οποίος φυσικά θα εργάζεται και θα ελέγχεται, αποδίδοντας έργο, προτιμά μία ανάθεση σε ιδιωτική εταιρία κηπουρικής, η οποία, όχι μόνο θα μπορεί να κοστολογεί ακριβότερα το έργο, αλλά δε θα λογοδοτεί σε κανέναν για τις όποιες εργασιακές της σχέσεις και συμφωνίες.
Επιπλέον, προσπαθούν να αναγκάσουν κάθε εργαζόμενο να πληρώνεται με μεροκάματα, κάτι που σημαίνει ότι, εάν εργάζεται 5 φορές την εβδομάδα, δε θα πληρώνεται για τις υπόλοιπες 2, οπότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις ανάγκες του διαιρώντας το συγκεκριμένο μισθό στα 7. Συγκεκριμένα αν ένας εργαζόμενος πληρώνεται 10 ευρώ την ημέρα σημαίνει πως θα πρέπει να ζήσει με 50 ευρώ ολόκληρη την εβδομάδα, άρα με 200 ευρώ το μήνα!
Έτσι  αντί για μεταρρυθμίσεις, τα φαινόμενα διαφθοράς, κακοδιαχείρισης και εκμετάλλευσης της υπεραξίας αυξάνονται μαζί με το δείκτη ανεργίας, όσο και κατάθλιψης.

Πηγή
Επιμέλεια κειμένου: Αβραάμ Βροχίδης
Μετάφραση / σχολιασμός: Τσιμπίδης Εμμανουήλ

Gay δικαιώματα στη Βόρειο Κορέα

Η Λαοκρατική Δημοκρατία της Βορείου Κορέας έχει αποτελέσει το μήλον της έριδος ανάμεσα σε Δυτικούς και Κινέζους εξερευνητές (υποψήφιους εκμεταλλευτές).
Δεν μπορεί κανένας τραπεζίτης και κανένας διεφθαρμένος πολιτικός να κατανοήσει το λόγο που ο στυγνός νεαρός Κιμ Γιονγκ Ουν προτιμά να αποκαλείται αυτοκράτορας σε Κομμουνιστικό Καθεστώς, όταν μπορεί ωραιότατα να τους εκχωρήσει όλες τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας (όπως είθισται στην Αφρική) και να συνεχίσει να κρατά τον τίτλο του, απέναντι στον αγαπημένο του λαό, όχι πια υποτελή (μόνο) στον ίδιο (τον παλιομονοφαγά!) αλλά και στα λογιών λογιών δυτικά κι εκδημοκρατισμένα κορπορέησονς.
Γιατί λοιπόν ο Κιμ Γιονγκ Ουν προτιμά να φοβερίζει τη Δύση με το πυρηνικό του οπλοστάσιο, φορώντας κόκκινα παπουτσάκια όπως η Ντόροθυ, αντί να μαζέψει χρήμα να την κάνει για Ακαπούλκο και να αφήσει αυτούς τους ταλαίπωρους υπηκόους του να γευτούν τα McDonalds πριν πεθάνουν;
Μην μπορώντας να δώσουν απάντηση, οι απανταχού καθυστερημένοι καπιταλόφρονες αποφάσισαν να αναμεταδώσουν την προπαγάνδα άλλων εξίσου καθυστερημένων, της κυβέρνησης του Πεκίνο δηλαδή. Το διαδίκτυο έριξε νέφτι, χωρίς κανένας δημοσιογράφος εσωτερικού κι εξωτερικού (που πληρώνεται για να μας γράφει μαλακίες, ενώ εγώ φράγκο δεν βγάζω τόσες ώρες πάνω δω) να ελέγξει τι σκατά συμβαίνει και αν η εφημερίδα Wei Wei Po που ξεκίνησε αυτή τη μπούρδα είναι αξιόπιστη.

Το δράμα της Ελληνικής gay τσόντας

Όχι πως υπήρξε ποτέ παραγωγή gay τσόντας στην Ελλάδα. Μετά την επιτυχία της Sirina, κάποιοι δικοί μας θέλησαν να μιμηθούν το σουξέ που γνώρισαν οι μουρόχαυλοι πρωταγωνιστές και παραγωγοί αυτής της νέας ελληνικής straight τσόντας.

Ας μην είμαστε όμως κακοί, είχαμε ανάγκη μια καλή gay πορνοταινία με καλούς Έλληνες πρωταγωνιστές. Δυστυχώς τα τελευταία δυο τρία χρόνια που διάφοροι γνωστοί-άγνωστοι επιχείρησαν προσπάθειες, δεν κατάφεραν κάτι παραπάνω από το να μας εκνευρίσουν, να μας αηδιάσουν και να μας κάνουν λίγο περισσότερο γνωστό το όνομα τους, που μάλλον ήταν κι ο κύριος σκοπός τους, έτσι ώστε να χαρακτηριστούν πρωτοπόροι στον χώρο.
Βέβαια αν οι περισσότερες νέες ελληνικές κινηματογραφικές παραγωγές κανονικών ταινιών έχουν τόσο χαμηλό επίπεδο σε όλα, αν και η επιχορήγηση μπορεί να ήταν μεγάλη, κατα συνέπεια δεν μπορούμε να περιμένουμε και τίποτα παραπάνω από την αισθητική του δικού μας χώρου, είτε είναι μπαράκια και κλαμπς, είτε είναι καλλιτεχνικά δρώμενα, είτε είναι γκευ πορνό.